آنان را به ستودگى ياد فرمود . « 1 »
ياران وفادار أمير المؤمنين ، در صفّين
اين افراد در نبرد صفّين مجاهدات عظيمى نمودند و غالباً كشته شدند ؛ عمّار ، هاشم مِرْقال ، خُزَيمَه و عِباده و أبو أيّوب از خواصّ اصحاب و از ياران باوفاى حضرت بودند .
اينان از جملهء آن صد نفرى هستند كه با أمير المؤمنين عليه السّلام بيعت كردند كه دست از جنگ بر ندارند تا كشته شوند ؛ صدمين آنها اوَيس قَرَنى بود . داستان شهادت اين افراد طيّب و طاهر و عاشق و پاك باخته و عابد و ناسك كه از حواريّين آن حضرت به حساب مىآيند و همه از اصحاب رسول الله هستند به اندازهاى شگفتآور است كه هر انسان با وجدان و حميّت را ، دستخوش بهت و حيرت مىسازد .
معاويه با نهايت شيطنت به دستيارى عمرو عاص قرآنها را بر سر نيزه نموده و خود را مسلمان و تابع قرآن ميداند و قرآن را حَكم قرار ميدهد . و چنان شورش و اضطرابى در لشكر عراق افكنده ، و مقدّسمآبان را دچار تحيّر و ترديد و احياناً گرفتار سوء ظنّ نموده است .
امّا عمّار ياسر از جمله افرادى است كه با صداى بلند فرياد برميدارد : سوگند به خدا اگر لشكر معاويه بر ما غالب شوند و ما را تا سَعَفات هَجَر « 2 » عقب نشانند و حكومت تمام بلاد اين عَرْض عريض
هامش
( 1 ) « مجالس » مفيد ، طبع سربى - نجف ، ص 60 تا 62
( 2 ) مراد از سَعَفات هَجَر ، نخلستانهاى مدينه يا يمن است . و در