أَ يَحْسَبُ الْإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً
« 1 » ؛ آن راى تكرار مىنمود و با خود زمزمه داشت .
اگر انسان در مكان خلوتى گناهى انجام داد نپندارد كسى نبود ، مطّلع نشد ؛ خدا هست ، فرشتگان هستند ، عالَم غيب هست ، عالم برزخ و مثال هست ، عالم ثبت احوال و اعمال هست ، عالم ثبت صور و أشكال و نيّات هست .
امروز از انسان بازجوئى نكنند ، فردا خواهند كرد .
آن كسانى كه خود به حساب خود رسيدهاند ، راهشان بسيار آسانست ، به بهترين راه و نيكوترين وجه در مقام امن و مقرّ امان الهى مىآرمند .
امّا آن كسانى كه عالم را عبث و بدون مدبّر پنداشته دست به بى عدالتىها زدهاند ، گرفتارند ؛ چقدر طول بكشد تا از اين گرفتارىها خارج شوند ، خدا ميداند ؛ به سكرات موت ، و گرنه به سؤال منكر و نكير ، و گرنه به عذاب قبر ، و گرنه به حشر و صراط و ميزان و عرض ، و گرنه به ورود در دوزخ و اقامت در دوران ملكات سيّئهاى كه با او همراه بوده است .
اگر انسان امروز به حساب خود نرسد ، فردا مسلّماً به حساب انسان رسيدگى خواهند نمود ، و شرمندگى بار خواهد آمد .
پيغمبر اكرم فرمود : الدُّنْيَا مَزْرَعَةُ الآخِرَةِ . « 2 » « دنيا محلّ كِشت و
هامش
( 1 ) آيه 36 ، از سورهء 75 : القيامة
( 2 ) « إحيآء العلوم » جلد 4 ، ص 18