هر كسى كه او را دوست دارى ، و براى توست تمام اعمالى كه اكتساب نمودهاى . » « 1 » و « 2 »
هامش
( 1 ) و چه خوش شعرائى از پارسى زبانان اين قسمت از فرمايش مولى را به نظم درآوردهاند ، چنان كه در « أمثال و حِكَم » دهخدا ، ص 1925 ، كه در مجلّد چهارم است ، از بابا أفضل آورده است :تا در طلب گوهر كانى كانى * تا زنده ببوى وصل جانى جانىفىالجمله حديث مطلق از من بشنو * هر چيز كه در جستن آنى آنىو از كمال إسمعيل آورده است :آدمى بر حسب همّت خويش افزايد * هر چه انديشه در آن بندد چندان گرددو از مولوى آورده است :ميل تو با چيست ببين بى شك آنى بيقين * بنگر خود را كه چه اى زاغى يا باز و هماو از أوحدى آورده است :هر چه ورزش كنى همانى تو * نيكوئى ورز اگر توانى توو از عَيْنُ القُضاة همدانى آورده است :
جوياى هر چه هستى مىدان كه عين آنى ؛ هر چه در بند آنى بندهء آنى .
هر چه دلبند تست خداوند تست ؛ و هر چه هواى تو خداى تو
( 2 ) و براى رسانيدن اين واقعيّت چه خوب مجلسى در « بحار الانوار » طبع كمپانى ، ج 22 ( مزار ) ص 138 و 139 از « عيون » و « أمالى » صدوق در ضمن روايت مفصّلى از حضرت رضا عليه السّلام به رَيّانِ بْنِ شَبيب روايت كرده است كه ، آن حضرت به او فرمودند : يا بْنَ شَبيبٍ إنْ سَرَّكَ أنْ يَكونَ لَكَ مِنَ الثَّوابِ مِثْلُ ما لِمَن اسْتَشْهَدَ مَعَ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلامُ ، فَقُلْ مَتَى ما ذَكَرْتَهُ : يا لَيْتَنى كُنْتُ مَعَهُمْ فَأفوزَ فَوْزاً عَظيمًا .
يا بْنَ شَبيبٍ إنْ سَرَّكَ أنْ تَكونَ مَعَنا فى الدَّرَجاتِ الْعُلَى مِنَ الْجِنانِ ، فَاحْزَنْ لِحُزْنِنا وَ افْرَحْ لِفَرَحِنا وَ عَلَيْكَ بِوَلايَتِنا ، فَلَوْ أنَّ رَجُلًا تَوَلَّى حَجَراً لَحَشَرهُ اللهُ مَعَهُ يَوْمَ الْقِيَمَة