دَعيهِ لا تَقْرَبيهِ إنَّ لَهُ * حَبْلًا بِحَبْلِ الْوَصىِّ مُتَّصِلا ( 7 ) « 1 » و « 2 »
هامش
- ولى در بقيّه « حينَ توقَفُ » آوردهاند .
در « أمالى » مفيد « لا تَقْرَبى » و در محكىّ « بحار » از آن « لا تَقْتُلى » آورده است ، و در « أمالى » شيخ « لا تَقْبَلى » آورده است ، و ليكن در « بشارة المصطفى » چنين است :أقولُ لِلنّارِ حينَ توقَفُ لِلْ * عَرْضِ عَلَى حَرِّها دَعى الرَّجُلا( 1 ) « مجالس » مفيد ، طبع نجف اشرف ( مطبعهء حيدريّه ) ص 2 تا ص 4 ؛ و در « بحار الانوار » طبع آخوندى ، ج 6 ، كتابُ العدلِ و المَعاد ، ص 178 تا ص 180 با همين سند از مفيد نقل كرده است ؛ و در « كشف الغمّة » طبع سنگى ، ص 123 و 124 بدون ذكر سند آورده است ؛ و در « أمالى » طوسى ، طبع نجف ( مطبعهء نعمان ، 1384 هجريّه ) در جلد 2 ، ص 238 تا ص 240 آورده است با اين سند : جماعتى خبر دادند از أبى المفضّل از محمّد بن علىّ بن مهدىّ كندى در كوفه و غيره از محمّد بن علىّ بن عَمْرِو بْن ظَريف حُجرى از پدرش از جميل بن صالح از أبو خالد كابلى از أصبَغ بن نُباته .
و در كتاب « بشارةُ المصطفى » طبع مطبعهء حيدريّه - نجف ( سنهء 1383 هجريّه ) در ص 4 و 5 ، با سند ديگرى ذكر كرده است و آن اينست : خبر داد به ما شيخ أبو الْبَقاء إبراهيم بن حسين بن إبراهيم رقا بصرى به قرائت من بر او ، در مشهد مولانا أمير المؤمنين علىّ بن أبى طالب عليه السّلام در محرّم سنهء پانصد و شانزده ، او گفت : روايت كرد براى من شيخ أبو طالب محمّد بن حسين بن عَتَبَه ، در ماه ربيع الاوّل سنهء چهارصد و شصت و سه در بصره در مسجد نخّاسين - كه درود بر صاحب او باد - او گفت : حديث كرد براى ما شيخ أبو الحسن محمّد بن حسن بن حسين بن أحمد فقيه ، او گفت : حديث كرد براى ما حَمْوَيه أبو عبد الله ابن علىّ بن حَمْوَيْه ، او گفت : حديث كرد براى ما محمّد بن عبد الله بن مُطلّب شيبانى ، او گفت : حديث كرد براى ما محمّد بن علىّ بن مهدىّ كندى از محمّد ابن علىّ بن عمرو بن ظريف حجرى از پدرش از جميل بن صالح از أبو خالد