در وجود او راه نيابد ؛ و اگر احياناً گناهى از او سر زند ، آن گناه را به توبه پاك كند و نگذارد كه اثر آن گناه به باطن سرايت كند .
اگر مخالفت امر خدا كرد زود تدارك كند ، اگر كسى را رنجاند زود از او معذرت طلبد ، اگر مال كسى را برد زود بپردازد ، اگر در حقّ كسى اجحاف كرد زود تدارك كند ؛ و همچنين هر لغزشى از او سر زد زود تلافى كند و نگذارد كه گناهان يكى به روى ديگرى انباشته و متراكم گردد و از ظاهر به باطن نفوذ كند و باطن را آلوده سازد ، كه در آنصورت كار مشكل است .
تشرّف حارث هَمْدانى به خدمت أمير المؤمنين عليه السّلام
مرحوم شيخ مفيد در « مجالس » و شيخ طوسى در « أمالى » و علىّ بن عيسى إربِلى در « كشف الغمّة » و أبو جعفر محمّد بن أبى القاسم طبرى در كتاب « بشارةُ المصطفى لِشيعةِ المرتضى » با أدنى اختلافى در لفظ ، روايت كردهاند ؛ و ما در اينجا عين عبارت « مجالس » مفيد را نقل مىكنيم و به مواضع اختلاف در حاشيه اشاره مىنمائيم :
شيخ مفيد از أبو الحسن علىّ بن محمّد بن زُبير از محمّد بن علىّ ابن مهدى از محمّد بن علىّ بن عَمرو « 1 » از پدرش از جميل بن صالح از أبو خالد كابلى از أصبغ بن نُباته روايت كرده است كه او گفت :
هامش
( 1 ) در نسخهء « بحار الانوار » طبع آخوندى ، جلد ششم ، ص 178 و در نسخهء « بشارة المصطفى » و در نسخهء « أمالى » طوسى آورده است : عن أبيه عن جميل بن صالح ؛ ولى در « مجالس » مفيد به جاى عن أبيه ، عن أبى جميل بن صالح آورده است .