ملكوتى و جرقّهء الكتريكى ربّانى انسان را تجزيه مىكند ، خوبيها يكطرف و بديها به طرف ديگر ميروند . خوبيهاى عارضى بسوى خوبيهاى ذاتى ميرود ، و بديهاى عارضى بسوى بديهاى ذاتى ؛
يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ
« 1 » . و در سورهء أنفال ميفرمايد :
لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ وَ يَجْعَلَ الْخَبِيثَ بَعْضَهُ عَلى بَعْضٍ فَيَرْكُمَهُ جَمِيعاً فَيَجْعَلَهُ فِي جَهَنَّمَ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
« 2 »
.
« خداوند مادّهء پليد را از مادّهء پاك جدا مىكند ، و آن مادّهء خبيث را به روى هم انباشته مىكند و بعضى را روى بعضى قرار ميدهد ، چون همه يك جا جمع شدند يك مرتبه آنها را در آتش جهنّم قرار ميدهد ؛ چنين افرادى زيان كارانند . »
و از آنطرف نيز بالملازمه ، مادّهء طيّب و پاك را به روى هم انباشته مىكند و چون همگى يك جا مجتمع شدند ، يك مرتبه همه وارد بهشت ميگردند .
گفتار حضرت باقر عليه السّلام راجع به لحوق مؤمنين و منكران به مبادى خود
در كتاب « عِلل الشّرآئع » از أبو إسحق إبراهيم لَيثى روايت مفصّلى را نقل مىكند از حضرت أبى جعفر محمّدٍ الباقر عليه السّلام راجع به طينت مؤمن و منافق و أعمال مؤمنين و معاندين ، تا آنكه آن حضرت ميفرمايد :
هامش
( 1 ) صدر آيه 98 ، از سورهء 11 : هود ؛ و مفادش آن است كه فرعون در روز قيامت در جلو حركت مىكند و پيروان او در عقب او ، و همه را داخل آتش مىكند .
( 2 ) آيه 37 ، از سورهء 8 : الانفال