حضرت باقر عليه السّلام فرمودند : « اى إبراهيم بگو ببينم وقتى كه خورشيد طلوع مىكند و شعاع خود را در شهرها ميفرستد و آن شعاع در آنجا ظاهر مىشود ، آيا آن شعاع از خورشيد جداست ؟
ابراهيم لَيثى ميگويد : عرض كردم : بله در حال طلوع ، شعاع از خورشيد جداست .
حضرت فرمودند : مگر وقتىكه قرص خورشيد در زير افق پنهان شده و غروب مىكند ، آن شعاع به آن متّصل نمىشود ؟ و آن شعاع با او نميرود ؟
إبراهيم گويد : عرض كردم : بله .
حضرت فرمودند : همينطور و بر اين اساس هر موجودى به سنخ خود و جوهر خود و اصل خود بر ميگردد ؛ و چون قيامت بر پا گردد ، خداوند سنخيّت شخص ناصب و معاند و طينتِ او را با جميع گناهان و بارهاى گرانش از مؤمن بيرون كشيده و همه را به شخص ناصب و معاند مىپيوندد و به او ملحق مىكند ؛ و سنخيّت و طينت شخص مؤمن را با جميع حسنات و كارهاى ستودهء او و تمام ابواب خيراتى كه داشته و اجتهادى كه نموده ، از شخص ناصب و معاند بيرون كشيده و همه را به شخص مؤمن مىرساند .
اى إبراهيم ! آيا تو در اين كار ظلم و ستمى مىبينى ؟
إبراهيم گويد : عرض كردم : نه ، اى فرزند رسول خدا !
حضرت فرمودند : سوگند به پروردگار كه اينست حكم قاطع ، و قضاء فاصل ، و عدل روشن و آشكارا ؛ خداوند فعلش حقّ است و
معاد شناسى (فارسى) — صفحة 120
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٢٠