ميفرمايد :
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ
. « 1 »
وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
« 2 » .
« و بيرون آورديم آنچه از كدورت و غِلّ در سينهء رستگاران بود ، و پاك و پاكيزه در بهشتهائى كه آبهاى روان در آن جارى است همچون برادر واقعى بر روى تختها مقابل يكديگر نشسته و به جمال هم نظر مىكنند . »
و ظلمت محض است ، و كدورت و غلّ محض ، و شقاوت محض براى زيان كاران و گمراهان و بدكرداران .
در دنيا مردم سعيد و شقىّ از هم جدا نيستند ؛ بلكه در يكايك افراد هم ، سعادت يا شقاوت يكسره و مشهود نيست ، تا اينكه در مرور ايّام چه عملى انجام دهند و به چه مبدأى گرايش پيدا كنند و عاقبت از كار چه در آيند .
آيا به سعادت روند يا به سوى شقاوت بگرايند ؟
تا هنگاميكه انسان در عالم تكليف است و از جانب پروردگار خود مشرّف به اين شرف است ، احتمال سعادت و شقاوت در او وجود دارد و كسى جدّاً نمىتواند خود را از سُعَداء يا از أشقياء بشمارد .
خوبى و بدى ، الهامات ربّانيّه و خاطرات شيطانيّه در افراد
هامش
( 1 ) صدر آيه 43 ، از سورهء 7 : الاعراف
( 2 ) آيه 47 ، از سورهء 15 : الحجر