مىترسم ! خيال مىكند آنجا هم مثل اينجاست كه اگر او را در اطاق سقف دار دفن كنند ، محفوظ است ؛ امّا اگر او را روى زمين هموار به خاك بسپارند باران و برف او را آزار ميدهد و حركت مردم بر روى مزار او ، او را آزرده مىكند .
زهى جهالت ! روح را فرشتگان به عالم برزخ بردند و بدن در ميان قبر خوراك ماران و موران شد . تمام افراد بشر را اين جهالت از پا در آورده ، و قرآن كريم فرياد كرده است : و
ضَلَّ عَنْكُمْ ما كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ
؛ آن خيالات و أوهام شما نابود شد و در تيه ضلال به خاك عدم كشيده شد .
آرى ، منزل آخرت هم سقف ميخواهد ، فرش ميخواهد ، آئينه و گل ميخواهد ؛ ولى سقفش سپر آتش است و آن اجتناب از محرّمات است ، فرشش استقرار در محلّ امن است و آن تقوى است ، آئينهاش صفاى باطن است تا جلوهگاه اسماء و صفات خدا گردد ، گلش نسيم معطّر رحمت از جانب بهشت است و آن تجلّى به جمال الهى است .
خطبهء أمير المؤمنين عليه السّلام دربارهء كيفيّت حال احتضار مردم كوردل
حضرت مولى الموحّدين و أمير المؤمنين در « نهج البلاغه » مىفرمايد :
وَ لَا يَزْدَجِرُ مِنَ اللهِ بِزَاجِرٍ ، وَ لَا يَتَّعِظُ مِنْهُ بِوَاعِظٍ ، وَ هُوَ يَرَى الْمَأْخُوذِينَ عَلَى الْغِرَّةِ - حَيْثُ لَا إقَالَةَ وَ لَا رَجْعَةَ - كَيْفَ نَزَلَ بِهِمْ مَا كَانُوا يَجْهَلُونَ ، وَ جَاءَهُمْ مِنْ فِرَاقِ الدُّنْيَا مَا كَانُوا يَأْمَنُونَ ، وَ قَدِمُوا مِنَ الآخِرَةِ عَلَى مَا كَانُوا يُوْعَدُونَ ؛ فَغَيْرُ مَوْصُوفٍ مَا نَزَلَ بِهِمْ .
اجْتَمَعَتْ عَلَيْهِمْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ وَ حَسْرَةُ الْفَوْتِ ، فَفَتَرَتْ لَهَا