در اين حال چنان اين سخنان در آن مريض اثر كرد كه دلش آرام گرفت و از طپش ايستاد ، و با نهايت خرسندى و نشاط چشمان خود را فرو بست و جان به جانآفرين تسليم نمود و رحلت كرد « 1 »
و نيز در كتاب « معانى الاخبار » با همين سند روايت مىكند مرحوم صدوق از حضرت امام علىٍّ النّقىّ عليه السّلام كه فرمود : از پدرم حضرت امام محمّد بن علىٍّ الجواد صلوات الله عليهما سؤال شد كه چرا اين مسلمانان از مرگ ناراحتند و آن را ناپسند دارند ؟
حضرت فرمود : چون به حقيقت مرگ جاهلند ، روى اين زمينه مرگ را مكروه دارند . و اگر آنها مرگ را بشناسند و از اولياى خدا باشند بسيار مرگ را دوست ميدارند ، چون ميدانند كه آخرت براى آنها بهتر از دنياست .
سپس حضرت به سؤال كننده فرمود : اى بندهء خدا ! چرا كودك و آدم ديوانه از خوردن داروئى كه براى صحّت و عافيت بدن او مفيد است خوددارى مىكند ، و از استعمال دوائى كه درد و رنج او را بر طرف مىكند اجتناب مىورزد ؟
عرض كرد : چون مريضِ ديوانه و كودك به منافع و خواصّ دارو جهل دارند .
حضرت فرمود : سوگند به آن خدائى كه محمّد صلّى الله عليه و آله و سلّم را براستى براى مقام پيامبرى برگزيده ، فائدهء مرگ براى كسى كه خود را مستعدّ و آمادهء مردن كند بيشتر است از منفعت اين
هامش
( 1 ) « معانى الاخبار » ص 290