الحسن العسكرى پيوسته زنده است .
چون كليميان دينشان با فوت حضرت موسى مرده و عيسويان با عروج حضرت عيسى . و ساير طبقات مسلمانان با رحلت حضرت محمد . ولى شيعه زمامدار و امام و صاحب ولايت خود را كه متّصل به عالم معنى و الهامات آسمانى است زنده مىداند . و اين مذهب شيعه فقط زنده است .
كُربن خود به تشيّع بسيار نزديك بود . و غالباً دعاهاى صحيفهء مهدويّه را مىخواند و گريه مىكرد . « 1 »
بارى اين مطلب را شاهد آورديم تا تكليف قبول و پذيرش عوام امَّت در برابر حديث سازان روشن گردد .
معاويه از كعب الاحبار يهودى منافق مَكَّار و حيلهگر استفادهها برد ، و از شاگرد او ابوهريره بهرهها گرفت . و نه تنها در جعل حديث در اعلاء شأن معاويه ، بلكه در تنقيص منزلت أميرالمؤمنين عليه السلام صدها روايت ساختند .
ابورَيَّه مىگويد : خدمت ابوهريره در جعل حديث به جميع آل ابى العَاص و ساير بنى اميَّه بخصوص ، جهاد عظيمى بود براى وى كه با شمشير و يا با مال ساخته نمىشد ، و فقط با احاديثى صورت مىگرفت كه آنها را در ميان مردم منتشر مىكرد و در آنها از لسان رسول خدا على رضى الله عنه را طعن مىزد و بدين وسيله ياران و انصارش را مخذول مىنمود ، و مردم را در هالهاى قرار مىداد تا از وى برائت جويند ، سپس آن احاديث را به احاديثى در فضيلت عثمان و معاويه مُشَيَّد مىنمود . « 2 »
شدت اخلاص ابوهريره به معاويه تا حدّى بود كه در مواقعى از صِفيّن تمنّا مىكرد كه اى كاش از جنگاوران و دليران كارزار بود تا بر ضدّ على رضى الله عنه در معارك
هامش
( 1 ) « مهر تابان » : يادنامه و مصاحبات تلميذ و علّامه عالم ربَّانى سيد محمّد حسين طباطبائى تبريزى ، ص 46 و ص 47 .
( 2 ) « شيخ المضيرة ابوهريرة دوسى » ، طبع دوم ، ص 206 از كتاب « قبول الاخبار و معرفة الرجال » ابوالقاسم بلخى ، ص 59 .