تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
روغن فشار مىآورد چون بر تمام نقاط روغن آن فشار وارد مىآيد ، هزار برابر روى چرخهاى كاميون فشار مىآورد و آن را در يك لحظه متوقّف مىكند . امّا اين قانون فيزيكى ممكن است كه در دنياى ضدِّ ماده اثر نداشته باشد ، و فشارى كه بر يك نقطهء از مايع وارد مىآيد ، روى نقاط ديگر آن مايع وارد نيايد . اگر شخصى از اين جهان وارد جهان ضدّ مادّه شود ممكن است كه به تدريج با قوانين فيزيكى آن جهان كه برايش غير عادى و عجيب است كنار بيايد ، همانطور كه فضانوردان وقتى در سفينه‌هاى فضائى اطراف زمين مىگردند يا قدم بر كرهء ماه مىگذارند ، با بى وزن بودن كنار مىآيند . چون قبل از اينكه آنها را به فضا بفرستند در زمين عادتشان داده‌اند كه با بى وزن بودن زندگى بكنند . اما آنچه آدمى نمىتواند در دنياى ضدّ مادّه بپذيرد چيزهائى است كه مغاير با قوانين منطق و استدلال او مىباشد . اگر در آن دنيا جزء را برتر از كلّ ببيند ، و اگر مشاهده كند كه مردم آن دنيا در جمع و تفريق و ضرب و تقسيم أعداد ، قواعد چهار عمل أصلى را رعايت نمىكنند ، و اگر حسّ كند كه در آن دنيا حرارت ، آب را منجمد مىكند و برودت سبب تبخير آب مىشود بدون اينكه حتّى خلاء وجود داشته باشد ، نمىتواند به آن پديده‌هاى غير عقلانى پى ببرد . اين است كه در اين دوره ، نظريّهء جعفر صادق عليه السلام مشعر بر اينكه در بعضى از دنياها علومى هست كه آدمى توانائى تحصيل آن را ندارد قابل قبول جلوه مىكند . . . « 1 » . . . . . نتيجه‌اى كه از بحث فوق گرفته مىشود اين است كه : اوّلًا جعفر صادق عليه السلام علم را نامحدود مىدانست . و ثانياً عقيده داشت : علومى در جهانهاى ديگر هست
هامش
( 1 ) « خواندنيها » شمارهء 68 ، سال 33 ، و « مغز متفكّر جهان شيعه » ، به ترتيب صفحات 245 تا 249 و صفحهء 251 .