وَ مَن لَمْ يَرْضَ بِمَا قَسَمَ اللهُ لَهُ اتَّهَمَ اللهَ فِى قَضائِهِ . وَ مَنِ اسْتَصْغَرَ زَلَّةَ نَفْسِهِ اسْتَعْظَمَ زَلَّةَ غَيْرِهِ .
يَا بُنَىَّ مَنْ كَشَفَ حِجَابَ غَيْرِهِ انْكَشَفَتْ عَوْرَاتُ بَيْتِهِ ، وَ مَنْ سَلَّ سَيْفَ الْبَغْىِ قُتِلَ بِهِ . وَ مَنِ احْتَفَرَ لِاخِيهِ بِئْراً سَقَطَ فِيهَا . وَ مَنْ دَاخَلَ السُّفَهَاءَ حَقِرَ . وَ مَنْ خَالَطَ الْعُلَمَاءَ وَقُرَ . وَ مَنْ دَخَلَ مَدَاخِلَ السُّوءِ اتُّهِمَ .
يَا بُنَىَّ قُلِ الْحَقَّ لَكَ أوْ عَلَيْكَ . وَ إيَّاكَ وَ النَّمِيمَةَ فَإنَّهَا تَزْرَعُ الشَّحْنَاءَ فِى قُلُوبِ الرِّجَالِ .
يَا بُنَىَّ إذَا طَلَبْتَ الْجُودَ فَعَلَيْكَ بِمَعَادِنِهِ !
« اى نور چشم ، پسرم ، وصيّت مرا به خاطرت بسپار ، تا به سعادت زندگى كنى و به شهادت بميرى !
اى نور چشم ، پسرم ، هر كس قناعت ورزد به آنچه براى او معيّن شده است بى نياز مىگردد ، و هر كس چشمان خود را بدوزد به آنچه در دست دگرى است از فقر و مسكنت مىميرد . و هر كس راضى نباشد به آنچه خداوند براى وى مقدّر نموده است خداوند را در حكمش متَّهم داشته است . و هر كس لغزش خودش را كوچك بشمارد لغزش غيرش را بزرگ مىشمارد .
اى نور چشم ، پسرم ، هر كس كه پردهء عصمت غير را به درد زشتيهاى خانهء او دريده خواهد شد . و هر كس شمشير ستم را از غلاف بكشد خودش به آن كشته مىگردد . و هر كس براى برادرش چاهى بكند خودش در آن سقوط مىنمايد . و هر كس با سفيهان همكلام گردد حقير مىشود . و هر كس با علماء بياميزد صاحب وقار مىشود . و هر كس داخل شود در محلهاى زشت متَّهم مىگردد .
اى نور چشم ، پسركم ، هميشه حق را بگو ، به نفع تو باشد و يا به ضررت . و از نمّامى و سخن چينى بپرهيز ، چرا كه در دلهاى مردان تخم كينه مىكارد .
اى نور چشم ، پسركم ، اگر جود كردن را خواستارى به معدنهاى جود روىآور ! »
و روايت شده است كه چون به جعفر صادق گفته شد :
امام شناسى (فارسى) — صفحة 507
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٥٠٧