استانداران و واليان مدينه كه از طرف خليفه منصوب مىگردند افرادى هستند كه زمام امور از حكم و فرمان و قتل و صَلْب و نَهْب ، و نماز جمعه و خطبهء آن ، و خطبهها ، و نماز عيدين ، و نماز جماعت و غير ذلك از امورى كه از مناصب شخص خليفه مىباشد بدانها تفويض مىگردد ، و ايشان به تمام معنى الكلمه بلندگوى افكار و آراء و آثار و نيّات و عقائد خليفه و در حقيقت تَالى تِلْو و شخص دوم كشور در آن ناحيه محسوب مىگردند .
و واضح است كه خليفه هيچ گاه شخص مخالف خود را در عمل و نيَّت و مَجْرى و مَمْشى نصب نمىنمايد ، زيرا كه اين نصب در حكم تضعيف حكومت و امارت او مىباشد ، و تضعيف حكومت در بلاد ، مساوق با ضعف مرز و سرحدّ و بالأخره ضعف استقلال مركزيّت و وحدت خواهد شد .
روى اين اساس خلفاى اموى و عباسى كه از نواصب و أعداء آل محمد به شمار مىآيند ، هميشه سعيشان بر آن مبذول مىگرديده است كه : در مدينه كه محل اجتماع و مركز اهل البيت و وارثان رسول اكرم مىباشد ، سختترين دشمنان آنها را كه در اوامر خودشان مطيع و منقاد بوده ، و به نحو اكمل و أتمّ اجراء مىنمودهاند نصب كنند . حال مشاهده كنيد كه در اين دورانهاى تاريك و ظلمانى ممتد و طويل بر اهل بيت بالأخصّ بر خود امامان كه عنوان رياست و زعامت داشتهاند ، چه خواهد گذشت ؟ !
از طرفى حضور در جمعه و جماعت واجب است ، و اگر كسى حاضر نگردد والى مؤاخذه مىكند ، و از طرف دگر حاكم مدينه در هر خطبه از جانب روساى خود ، تحميد و تمجيد به عمل مىآورد ، و على عليه السّلام را تا زمان عمر بن عبدالعزيز سبّ مىنمايد ، و مَثَالب أعداء را به حساب فضائل اهل بيت مىريزد ، و برعكس فضائل اهل بيت را به حساب مثالب أعداء محاسبه مىكند . سُبْحَانَ الله ! اين چه واژگونى و تحريف فعلى و قولى است ؟ !
با اين احوال أئمّهء شيعه عليهم السّلام بايد پاى اين منابر آخوندهاى دربارى و وعّاظ -
امام شناسى (فارسى) — صفحة 348
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٣٤٨