اطلاق گرديده است .
خداوند در سورهء يس آيه 82 مىفرمايد :
إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ .
« اين است و جز اين نيست ، امر خداوند آن است كه چون اراده كند چيزى موجود شود ، به آن چيز مىگويد : بشو ! و آن مىشود . »
و به مسيح عليه السّلام كلمه گفته شده است در سورهء نساء ، آيه 171 :
وَ كَلِمَتُهُ أَلْقاها إِلى مَرْيَمَ
« و مسيح كلمهء اوست كه به مريم القاء نمود . »
على هذا معنى اين طور مىگردد : اگر جميع درختان روى زمين قلم گردند ، و به دنبالهء اين دريا ، هفت درياى دگر افزوده شود ، و همگى اين درياها مركّب شوند و به واسطهء آنها كلمات خداوند نوشته شود - با تبديل آن كلمات به الفاظى كه دلالت بر آن كنند - معذلك آب دريا تمام مىشود پيش از آنكه كلمات خدا پايان پذيرد ، به علّت آنكه كلمات خدا انتها ندارد . « 1 »
گرچه اين كريمهء شريفه در مقام عظمت و كثرت كلمات آفاقيّه و أنفسيّهء إلهيّه است كه از آن تعبير به عالم كون و وجود مىگردد ، و ليكن از استخدام لفظ قلم براى كتابت ، و دريا به جهت مُرَكَّب و مدادِ نوشتن براى إحصاء و شمارش اين موجودات عالم سراسر ابَّهَت و جلالت ، و اين جهان پر شكوه و سرشار از عجائب و رموز و أسرار بى پايان خلقت ، مىتوان به وضوح به اهميّت قلم و كتابت پى برد ، و به عظمت و جلال و عُمْق امامان شيعه و امّت شيعه كه با وجود جوِّ مخالف ، از بَدْوِ امر قيام نمودند ، و طبق كلام رسول الله سنَّت وى را تدوين و تعليم نمودند ، پى برد . پيشوايان تشيّع ، لوادار مكتب علم و قلم و تحرير و تدوين بودهاند ، و نه تنها به شيعه بلكه به جهان اسلام سر به سر ، بلكه به جميع عالم بشريّت از جميع مِلَل و نِحَل نور
هامش
( 1 ) « الميزان فى تفسير القرآن » ، ج 16 ، ص 245 .