در مشهد غروى در حال حيات و ممات : صاحب كتاب « مستدرك الوسائل » قدس سرُّه جمع كرده بود ، و در آن آورده بود آنچه را كه دو صحيفهء ثانيه و ثالثه از آن خالى بوده است ، و خود بدين مَثَل متمثّل گرديده است : كَمْ تَرَكَ الأوَّلُ لِلآخِرِ . « چه بسيار از علومى را كه افراد پيشين براى افراد بعدى باقى مىگذارند . »
پس از آنكه اين جانب استقراء تمام از اين دو صحيفهء مذكوره : ثالثه و رابعه نمودم ، دريافتم كه آنها از بسيارى از أدعيهاى كه من جمع نمودهام خالى مىباشند ، و بنابراين با خود گفتم : كَمْ تَرَكَ الأوَّلُ لِلآخِرِ وَ الْمُعَاصِرُ لِلْمُعَاصِرِ . « چه بسيار از علومى را كه علماى قبلى براى بعدى ، و چه بسيار علومى را كه عالم معاصر نيز براى هم عصر خود باقى مىگذارد . »
همانطور كه صحيفهء خود را چنان يافتم كه : از بسيارى از أدعيهاى كه آن دو صحيفه بر آن اشتمال دارند ، خالى مىباشد . و عليهذا در صدد آن برآمدم تا آنچه را كه در صحيفهء من به تنهائى آمده است ، از آن أدعيه جدا كرده و آن را صحيفهء خامسه قرار دهم . امّا از اين تصميم برگشتم :
زيرا أوَّلاً بايد از تمام مشقّات و مجاهداتى كه در راه بقيّهء أدعيه كشيده بودم و آنها را مرتّب گردانيده بودم ، و آنچه كه از فوائد در شرح و تعليقهء آن به كار بسته بودم ، دست مىشستم .
و ثانياً شخص ناظر بداند كه : من در تفتيش و تنقيب و كوشش در اين راه كم نگذاردهام ، و من به حمد الله تعالى و توفيقه رسيدهام به بيشتر آنچه كه آن دو بزرگوار رسيدهاند ، و به بسيارى از آنچه كه آنها بدان نرسيدهاند ، و اين نظر موجب گردد تا دربارهء من طلب غفران نمايد و نيز باعث گردد تا از ترس و جُبْن ، و از كسالت و سستى در كار تجنّب ورزد و بداند كه : مَنْ سَارَ عَلَى الدَّرْبِ وَصَلَ . « هر كس از راه گسترده و در گشاده برود ، به مقصود مىرسد . »
بنابراين بر آن شدم تا بر صحيفهء خودم بيفزايم آنچه را كه در صحيفهء آن دو عالم بود و صحيفهء من از آن خالى بود ، و آن را صحيفهء خامسه نامگذارى نمايم گرچه
امام شناسى (فارسى) — صفحة 68
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٦٨