اسْكافى كه گفت : حديث كرد ما را على بن مالك كه گفت : حديث كرد ما را احمد بن عبد الله كه گفت : حديث كرد ما را محمد بن صالح از عُمَيْر بن متوكل بن هَرُون كه گفت : حديث كرد مرا پدرم متوكّل كه گفت : من يحيى بن زيد بن على بن الحسين رضىاللهعنه را پس از كشته شدن پدرش در حالى كه به سوى خراسان مىرفت ملاقات نمودم و بر او سلام كردم .
در اينجا اين راوى شرح ملاقات و گفتگوئى را كه ميان او و حضرت يحيى بن زيد صورت پذيرفته است بيان مىكند تا مىرسد بدينجا كه : محمد و ابراهيم از نزد حضرت صادق عليه السّلام برخاستند در حالى كه مىگفتند : لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إلَّا بِاللهِ . و متوكّل دفترى را طلبيد براى اينكه صحيفه را بنويسد و به حمد خداوند و منّ و فضل او ، صحيفه بتمامها اين مىباشد .
اين آخرين عبارتى است از شرح مقدّمهء سند صحيفه كه اوَّلاً بر خلاف صحيفهء مشهورهء متداوله ، و بر خلاف ساير كتب كه سند را در اوّل آن مىآورند ، اينجا در آخر آورده است . و ثانياً دنبالهء حديث را كه حضرت براى متوكّل بن هرون بيان كردهاند از رؤياى رسول الله صلى الله عليه و آله و حكومت بنى اميّه و تفسير آيه مباركهء :
لَيْلَةُ الْقَدْرِ خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ
را تا آخر به كلّى ساقط نموده است .
تعداد ادعيهء صحيفهء يافت شده 40 عدد مىباشد
در اين صحيفه مجموعاً از أدعيهء « صحيفهء كامله » مشهوره 15 دعا كمتر مىباشد ، و لهذا نسبت بدان در حكم ناقص است . زيرا از أدعيهء مشهوره فقط 39 دعا را واجد است ، و چون يك دعا در تحت عنوان « وَ مِنْ دُعَائهِ فِى الشَّكْوَى » بر صحيفهء مشهوره اضافه دارد ، لهذا مجموعاً 40 دعا مىشود . و علّت آنكه در فهرست آن را 38 دعا به شمار آوردهاند آن است كه : در دو جا در صحيفهء مشهوره دو دعا را مستقل و در تحت عنوانى مخصوص ذكر نموده است كه در صحيفهء يافت شده آن دو را متمّم دعاى سابق به حساب آورده است :