حَتَّى اكْتَوَيْتُ . « 1 » « حال من چنين بود كه فرشتگان را بدون آنكه ببينم با من سخن مىگفتند ، تا به جائى كه افتخار مىكردم به آنچه در من وجود نداشت ! »
و اينكه بعضى از صالحين خضر را ديده بودند كه عُمر بن عَبد العزيز را تسديد مىكرد بدون آنكه ساير مردم او را ببينند ؛ همچنان كه به تمام اين مسائل از غير طريق شيعه اشاره شد .
و صاحب « سيرهء حَلَبيّه » و غير او روايتى نمودهاند كه حاصلش آن است كه : بعد از رحلت پيغمبر صلى الله عليه و آله جبرائيل براى تعزيت و تسليت به سوى اهل البيت عليهم السلام مىآمد . آنان صداى او را مىشنيدند ولى شخص او را نمىديدند .
آيا اين حقايق رفع استبعاد صدور كرامات از بَضْعَةُ النَّبىّ صلّى الله عليه و آله و سلّم وَ سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِينَ وَ مِنْ سَائرِ الْعِتْرَةِ الطَّاهِرَة نمىنمايد ؟ ! « 2 »
[ كتاب على عليه السلام اسامى ائمّه را به املاء رسول خدا صلّى الله عليه و آله ]
شيخ الإسلام ابراهيم بن محمّد بن مؤيّد حَمُّوئى در كتاب نفيس و گرانقيمت خود : « فرائد السِّمْطَين » روايتى را نقل مىكند كه منطبق با محتوى و مضمون مندرجات مصحف فاطمه سلام الله عليها مىباشد ؛ فلهذا ما آن را در اينجا كه بحث از آن مصحف شريف مىباشد ذكر مىنمائيم .
وى در عنوانى بدين عبارت : [ أمْرُ رَسُولِ الله صلى الله عليه و آله و سلّم عَلِيّاً بِكِتَابَةِ مَا يُمْلِيهِ عَلَيْهِ ثُمَّ بيان بَرَكَات الأئمَّةِ مِنْ وُلْدِهِ وَ أنَّ أوَّلَهُمْ هُوَ الإمام الْحَسَنُ وَ بَعْدَهُ الْحُسَيْنُ وَ أنَّ الأئمَّةَ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ وُلْدِهِ ] مىگويد :
527 - خبر داد به من سيّد نسّابه جلال الدّين عبد الحميد ، از پدرش امام شمس الدّين شيخ الشَّرف فَخَّار بن مَعْد موسوى ، از شاذان بن جبرئيل قمّى ، از جعفر ابن محمّد دوريستى ، از پدرش ، از ابو جعفر محمّد بن علىّ بن بابويه « 3 » كه او گفت :
هامش
( 1 ) اكْتَوَى : تَمَدَّح نَفسه بما ليس فيه . تَمَدَّحَ : افتخر بما ليس عنده .
( 2 ) « أعيان الشيعة » طبع ثانى ، مطبعهء ابن زيدون دمشق سنهء 1363 ، قسمت أوّل از جلد اوّل ، ص 353 تا ص 358 .
( 3 ) در تعليقه گويد : اين حديث را صدوق در « أمالى » خود ص 359 از طبع نجف در حديث