مصرى در كتاب تحقيقى و مبتكرانهء خود به نام « شَيْخُ الْمَضِيرة أبُوهُرَيْره دَوْسى » در تحت عنوان مَا رَوَاهُ عَلِىٌّ چنين آورده است :
على اوّلين كسى است كه اسلام آورد و در دامان پيغمبر پرورش يافت و قبل از بعثت در تحت كنف او زندگى نمود ، و بازوانش در دامن وى استحكام يافت ، و پيوسته با او بود در سفر و حضر ، و أبداً از وى مفارقت ننمود تا پيامبر به رفيق أعلى انتقال پيدا كرد .
و اوست پسر عموى او ، و شوهر دختر او : فاطمة الزَّهراء . در تمام غزوات و مشاهد حضور داشت غير از غزوهء تبوك ، چرا كه رسول خدا او را به جانشينى خود بر شهر مدينه و اهل مدينه نصب فرمود ؛
فَقَالَ : يَا رَسُولَ اللهِ ! أ تُخَلِّفُنِى فِى النِّسَاءِ وَ الصِّبْيَانِ ؟ !
فَقَالَ رَسُولُ اللهِ : أ مَا تَرْضَى أنْ تَكُونَ مِنِّى بِمَنْزِلَةِ هارُونَ مِنْ مُوسَى إلَّا أنَّهُ لَا نَبِىَّ بَعْدى .
« و على به رسول الله گفت : اى رسول خدا ! آيا تو مرا در مدينه با زنان و بچگان باقى مىگذارى ؟ !
رسول خدا فرمود : آيا راضى نيستى كه منزلهء تو نسبت به من مانند منزلهء هارون با موسى باشد ، به جز آنكه پس از من پيامبرى نخواهد بود ؟ ! »
اين روايت را شيخين و ابن سَعْد « 1 » تخريج نموده اند .
و اگر على رضى الله عنه هر روز پيغمبر - در حالى كه مردى با فهم و باهوش و با درايت بود و ربيب و دست پروردهء او بود ، فقط يك حديث مىشنيد - در حالى كه مىدانيم با پيامبر بيش از ثُلْثِ قرن با موفّقيّت و رُشد گذرانيد - ، تحقيقاً مقدار رواياتى كه بايد روايت كند از دوازده هزار حديث بيشتر مىشد .
اين در صورتى است كه هر روز فقط يك روايت حديث نمايد ، پس بر خاطر تو چه
هامش
( 1 ) « طبقات » ج 2 ، ص 15 .