در معارج و مدارج عرضى هستند نه طولى . و طىّ اين عروج در اين نشأه منافاتى با جسمانيّة الحدوث ندارد . فَشَكَر اللهُ سَعْيَه و أجْزَل ثَوَابَهُ .
[ روايات بصائر الدرجات در خصوصيت جامعه ]
و نيز از « بصائر الدّرجات » از عبد الله بن جعفر از محمّد بن عيسى از إسمعيل بن سَهْل از ابراهيم بن عبد الحميد از سليمان از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود :
إنَّ فِى صَحِيفَةٍ مِنَ الْحُدُودِ ثُلْثَ جَلْدَةٍ ؛ مَنْ تَعَدَّى ذَلِكَ كَانَ عَلَيْهِ حَدُّ جَلْدَةٍ « 1 » .
« در آن صحيفه و كتاب جامعه بعضى از مقادير حدّ ، يك سوّم تازيانه ثبت شده است ؛ كه اگر كسى از اين مقدار تجاوز كند بايد خودش يك تازيانه به عنوان پاداش بد خود بخورد . »
و نيز از « بصائر الدّرجات » از حسن بن علىّ بن نعمان از پدرش علىّ بن نُعْمان از بَكر بن كَرب روايت است كه گفت : ما در محضر حضرت صادق عليه السّلام بوديم و شنيديم كه مىگفت :
أمَا وَ اللهِ إنَّ عِنْدَنَا مَا لَا نَحْتَاجُ إلَى النَّاسِ ، وَ إنَّ النَّاسَ لَيَحْتَاجُونَ إلَيْنَا . إنَّ عِنْدَنَا الصَّحِيفَةَ سَبْعُونَ ذِرَاعاً بِخَطِّ عَلِىٍّ عليه السّلام وَ إمْلآءِ رَسُولِ اللهِ - صَلَّى اللهُ عَلَيْهِمَا وَ عَلَى أوْلَادِهِمَا - ، فِيهَا مِنْ كُلِّ حَلالٍ و حَرَامٍ . إنَّكُمْ لَتَأْتُونَنَا فَتَدْخُلُونَ عَلَيْنَا فَنَعْرِفُ خِيَارَكُمْ مِنْ شِرَارِكُمْ « 2 » .
« قسم به خدا كه در نزد ما چيزى است كه با وجود آن نيازى به مردم نداريم ، و مردم نياز به ما دارند . در نزد ما صحيفهاى است كه هفتاد ذراع طول دارد ، و به خطّ على عليه السّلام و املاء رسول خدا - صلّى الله عليهما و على أولادهما - است ، در آن از هر حلالى و هر حرامى سخن به ميان آمده است . شما به سوى ما مىآئيد و بر ما وارد مىشويد و ما خوبانتان را از بدانتان ( به واسطهء همان صحيفه ) مىشناسيم ! »
و در روايت « بصائر » أيضاً وارد است كه آن صحيفه به عرض أديم مثل
هامش
( 1 و 2 ) همين مصدر از طبع كمپانى : ص 279 و ص 280 ، و از طبع حيدرى : ص 19 تا ص 22 ، و نيز در « بصائر الدّرجات » ص 38 و ص 39 .