تتبّع شواذّ احاديث مىباشد و مانند همچون سورهء منقولى از كتاب « دبستان المذاهب » گمشدهء اوست كه پيوسته به دنبالش ميگردد ؛ و با وجود اين ميگويد : من در كتب شيعه أثرى از اين منقول نيافتهام . اى شگفتا از صاحب « دبستان المذاهب » كه از كجا نسبت اين مدّعا را به شيعه آورده است ؟ ! و در كدام يك از كتابهايشان يافته است ؟ ! آيا نقل در كتب ، اين گونه است ؟ ! و ليكن عجبى نيست ، شِنْشِنَةٌ أعْرِفُهَا مِنْ أخْزَمِ . « 1 » چه بسيار به مثابه و مانند اين نقل كاذب و دروغين از شيعه نقل نمودهاند همچنان كه در كتاب « مِلَل » شهرستانى ، و « مقدّمهء » ابن خَلْدُون و غيرهما از آنچه در اين سالهاى أخيره بعضى از مردم عليه شيعه نوشتهاند موجود است ، وَ اللهُ الْمُسْتَعَانُ .
در اينجا آية الله بلاغى مطلبى را تحت عنوان : « قَوْلُ الإماميَّةِ بِعَدَمِ النُّقْصانِ فِى الْقُرْآنِ » آغاز مىنمايد ، و پس از آنكه از يكايك أعلام شيعه ، همچون شيخ صدوق در « اعتقادات » و شيخ مفيد در « مقالات » و سيّد مرتضى و شيخ طوسى ، و شيخ طبرسى ، و كاشف الغِطاء مطالبى ذكر مىكند ميفرمايد : و از سيّد قاضى نور الله در كتاب « مَصَائب النَّوَاصِب » آمده است كه : به شيعهء إماميّه نسبت وقوع تغيير در قرآن را دادهاند ؛ اين از چيزهائى نيست كه جمهور إماميّه بدان قائل باشند ، بلكه قَالَ بهِ شِرْذِمَةٌ قَليلَةٌ مِنْهُم لَا اعْتِدادَ بِهِم فيما بَيْنَهُم « گروهى اندك و جداى از صف كه در ميان شيعه به گفتار آنها اعتنائى نمىشود بدان قائل شدهاند » .
و از شيخ بهائى نقل است كه گفته است : و أيضاً در زياده و نقيصهء قرآن اختلاف
هامش
( 1 ) در « مجمع الأمثال » ميدانى طبع سنهء 1374 هجريّهء قمريّه ، جزء أوّل ، ص 361 ، شمارهء 1933 گويد : ابن كلبى ميگويد : اين شعر از أبو أخزم طائى است و او جدّ أبو حاتم يا جدّ جدّ او مىباشد . وى پسرى داشت به نام أخزم و گفته شده است كه عاقّ بوده است . وى مرد و پسرانى از خود باقى گذارد . يك روز پسران بر جدّشان أبو أخزم جهيدند و بدنش را خونآلود كردند . او گفت :إنّ بَنىَّ ضَرَّجونى بِالدّمِ * شِنشِنةٌ أعرفُها مِن أخزَمو در روايتى است : زَمَّلُونِى . و آن در معنى مثل ضرّجونى مىباشد . يعنى لَطَّخُونى . يعنى : اين نوادگان ، با پدرشان در عقوق شباهت دارند . شنشنةٌ بمعنى عادت و طبيعت است . شمر گفته است : اين مَثَل به مثابه كلامشان : الْعَصَا مِنَ العُصَيَّة مىباشد .