واحدهاى در جميع قرآن كه ما محلّ آن را ندانيم بوده باشد زياد نگرديده است . « 1 »
و دربارهء هويّت رسالهء ردّ بر كشف الارتياب گويد : آن را شيخنا النّورى تأليف كرد و آن رساله فارسى است كه طبع نشده است . . .
در اينجا مفصّلاً جواب نورى را از اينكه ايراد مغالطهء لفظيّه است به عين آنچه ما از وى در معرّفى « فصل الخطاب » و در معرّفى « كشف الارتياب » ذكر نموديم آورده است ، و در پايان آن گويد : لأنّه يثبت فيه من أوَّله إلى آخره عدمَ وقوع التَّحريفِ بهذا المعنى فيه أبداً . « 2 » ( يعنى زيادتى و تغيير و تبديل . )
و دربارهء هويّت كتاب « مَحَجَّةَ العلماء » كه أخبار « فصل الخطاب » را در آن آورده است ، و سپس از آنها برگشته است گويد : در اصول فقه است در دو مجلّد . . . تأليف شيخ هادى بن مولى محمّد أمين طهرانى نجفى متوفّى در 10 شوّال سنهء 1321 . . . و آن كتاب در طهران در سنهء 1318 طبع سنگى شده است . « 3 »
معلوم است كه : جواب مرحوم محدّث نورى از اينكه : اشكال مبتنى بر مغالطهء لفظيّه است ، تمام نيست . زيرا گرچه از ناحيهء تغيير و تبديل و زيادتى بحث از تحريف ، نفى آن را إفاده داده است ؛ امّا از ناحيهء نقيصه اين كتاب متحمّل آن است ، و آن مستلزم اشكال مىباشد .
و امّا اينكه إفاده نمودهاند كه : مراد از تحريف كتاب ربّ الأرباب همان كتابى است كه جبرائيل بر پيغمبر نازل كرده است نه اين قرآن فعلى معمولى كه در دست ماست و يقيناً اين همان كتاب جمع شده به دست عثمان است ؛ أيضاً گفتارى است بدون فايده . كسى اشكال در اين قرآن فعلى و تحريف آن از زمان عثمان تا به حال نكرده است . اشكال در تحريف قرآن مُنْزَل از آسمان به پيامبر است كه آيا همان آيات و سور بدون كم و زياد و تغيير و تبديلى گرد آمده است و به صورت قرآن فعلى
هامش
( 1 ) « الذَّريعة » ج 18 ، ص 9 و ص 10 .
( 2 ) « الذَّريعة » ج 10 ، ص 220 و ص 221 .
( 3 ) « الذَّريعة » ج 20 ، ص 146 و ص 147 .