اللهِ وَ بَرَكَاتُهُ ، اى پيرمرد بيا نزد من ! پيرمرد پيش آمد و دست حضرت را بوسيد و گريست . حضرت فرمودند : اى پير مرد ! علّت گريهات چيست ؟ !
پيرمرد گفت : يا بن رسول الله ، صد سال است كه در آستانهء اميد شما اقامت دارم ، با خود مىگويم اين سال ، و اين ماه ، و اين روز زمان فرج است و نمىبينم در شما گشايشى را ، آيا تو مرا ملامت مىكنى كه چرا مىگريم ؟ !
معاوية بن وهب گفت : حضرت گريست و سپس گفت : اى پيرمرد ! اگر مرگت دير برسد ، با ما هستى ، و اگر به سرعت بدان عالم شتافتى در روز قيامت با ثَقَلِ رسول خدا صلى الله عليه و آله مىباشى !
پير مرد گفت : پس از اين ديگر بر آنچه از دستم رفته است باك ندارم اى پسر رسول خدا ! حضرت گفتند : اى پيرمرد رسول خدا صلّى الله عليه و آله فرمودند : « إنّى تَارِكٌ فِيكُمُ الثّقَلَيْنِ ، مَا إنْ تَمَسّكْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلّوا : كِتَابَ اللهِ الْمُنْزَلَ ، وَ عِترَتِى أهْلَ بَيْتِى . » وَ أنْتَ مَعَنَا يَوْمَ الْقِيَمَةِ . و تو با ما هستى در روز قيامت
« پس از آن فرمود : اى پيرمرد تو را از اهل كوفه نمىپندارم ! گفت : نه . حضرت فرمود : از كجا هستى ؟ گفت : از دهات و اطراف كوفه ، فدايت شوم . حضرت فرمود : أيْنَ أنْتَ عَنْ قَبْرِ جَدّىَ الْمَظْلُومِ الْحُسَيْنِ عليه السلام ؟ ! « چقدر فاصله دارى با قبر جدّ مظلومم حسين عليه السلام ؟ ! » گفت : نزديك آن مىباشم ، حضرت فرمود : چقدر به زيارتش مىروى ؟ ! گفت : مىروم و زياد مىروم .
حضرت فرمود : ذَاكَ دَمٌ يَطْلُبُ اللهُ تَعَالَى بِهِ مَا اصِيبَ وَلْدُ فَاطِمَةَ ، وَ لَا يُصَابُونَ بِمِثْلِ الْحُسَيْنِ عليه السلام ، وَ لَقَدْ قُتِلَ عليه السلام فِى سَبْعَةَ عَشَرَ مِنْ أهْلِ بَيْتِهِ نَصَحُوا اللهَ وَ صَبَرُوا فِى جَنْبِ اللهِ ، فَجَزَاهُمْ أحْسَنَ جَزاءِ الصّابِرينَ .
إنّهُ اذَا كَانَ يَوْمُ القِيَامَةِ أقْبَلَ رَسُولُ اللهِ صلّى الله عليه و آله وَ مَعَهُ الْحُسَيْنُ عليه السلام وَ يَدُهُ عَلَى رَأسِهِ تَقْطُرُ دَماً ، فَيَقُولُ : يَا رَبّ ! سَلْ امّتِى فِيمَ قَتَلُوا ابْنِى ؟ !
امام شناسى (فارسى) — صفحة 447
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٤٤٧