در اينجا يهودى مسائلى از توصيف پروردگار و صفات او و از وصىّ حضرت سؤال مىكند و حضرت مُفصّلًا جواب مىدهند و دربارهء وصىّ مىفرمايند : نَعَمْ إنّ وَصيّى وَ الْخَلِيفَةَ مِنْ بَعْدِى عَلِىّ بنُ أبِى طَالِبٍ عليه السلام وَ بَعْدَهُ سِبْطَاىَ : الْحَسَنُ ثُمّ الْحُسَيْنُ يَتْلُوهُ تِسْعَةٌ مِنْ صُلْبِ الْحُسَيْنِ أئِمّةٌ أبْرَارٌ . « وصىّ من و جانشين پس از من علىّ بن أبى طالب عليه السلام است ، و پس از او دو سبط من حسن و حسين كه در دنبال حسين ، نه نفر از صلب حسين امامان ابرار خواهند بود . »
نَعثَل يهودى مىگويد : يَا مُحَمّدُ ! آنها را براى من نام ببر ! رسول خدا فرمود : نَعَمْ إذَا مَضَى الْحُسَيْنُ فَابْنُهُ عَلِىّ ، فَإذَا مَضَى عَلِىّ فَابْنُهُ مُحَمّدٌ ، فَإذَا مَضَى مُحَمّدٌ فَابْنُهُ جَعْفَرٌ ، فَإذَا مَضَى جَعْفَرٌ فَابْنُهُ مُوسَى ، فَإذَا مَضَى مُوسَى فَابْنُهُ عَلِىّ ، فَإذَا مَضَى عَلِىّ فَابْنُهُ مُحَمّدٌ ، ثُمّ ابْنُهُ عَلِىّ ، ثُمّ ابْنُهُ الْحَسَنُ ، ثُمّ الْحُجّةُ بْنُ الْحَسَنِ . فَهَذِهِ اثْنَا عَشَرَ أئمّة « 1 » عَدَدَ نُقَبَاءِ بَنِى إسْرَائيلَ .
« آرى ! چون حسين درگذرد فرزندش على است ، و چون على درگذرد فرزندش محمّد است ، و چون محمّد درگذرد فرزندش جعفر است ، و چون جعفر درگذرد فرزندش موسى است ، و چون موسى درگذرد فرزندش على است ، و چون على درگذرد فرزندش محمّد است ، و سپس فرزندش على است ، و سپس فرزندش حسن است ، و سپس حجّت خدا پسر حسن است . اينان دوازده امام هستند كه به عدد نقباء بنى اسرائيل مىباشند . »
در اينجا نعثل پس از آنكه جاى آنها را در بهشت مىپرسد و حضرت از آن خبر مىدهد ، و از غيبت طولانى امام قائم عليه السلام خبر مىدهد ، و تفاصيلى در ظهور حضرت قائم بيان مىكند ، يهودى مسلمان مىشود ، و اشعارى بديع و دلانگيز مىسرايد . « 2 »
هامش
( 1 ) اينطور مضبوط است ، و ليكن صحيحاً اماماً مىباشد .
( 2 ) « فرائد السّمطين » ج 2 ، ص 132 تا 135 ، باب 31 ، حديث 431 .