تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 74

مساهمون:

ص٧٤
و پليدى را به طور مطلق از آنها بيرون كرده است ؛ و به مقام طهارت و پاكى مطلق رسانيده است ؛ و اوست صاحب پرنده در وقتى كه رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم عرض كرد : بار پروردگار من ! محبوب‌ترين خلقت را نزد تو و نزد من ، اينك به نزد من بياور ! در اين حال على عليه السّلام بيامد ؛ و با آن حضرت از آن پرنده خورد . و اوست صاحب سورهء برائت در وقتى كه جبرئيل آن را بر رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم فرو فرستاد ، در هنگاميكه أبوبكر سوره را با خود به طرف مكّه برده بود ، جبرائيل گفت : اى مُحَمّد نبايد كسى اين سوره را به مشركين مكّه إبلاغ كند ، مگر تو و يا على ! على از تست ؛ و تو از على هستى . پس رسول خدا چه در زمان حياتش و چه بعد از مماتش از على بود . و اوست علم رسول خدا ؛ و كسى كه پيغمبر صلّى الله عليه و آله و سلّم دربارهء او گفت : من شهر علمم و على دَرِ آن است . پس كسىكه خواهان دانش است ، بايد در اين شهر از درش داخل شود ؛ همانطور كه خداوند أمر كرده و گفته است : در خانه‌ها بايد از درهايشان بيائيد ! و او است زدايندهء غصّه و أندوه از چهرهء رسول الله در جنگ ها . و اوست أوّلين كسى كه به رسول الله ايمان آورده است ! و او را تصديق نموده و از او متابعت نموده است . و اوست أوّلين كسى كه نماز خوانده است . بنابراين چه كسى افترآء و تهمتش بر خداوند و بر رسول او أعظم است ، از كسى كه شخصى را با او مقايسه كند ، و يا فردى از أفراد بشر را به او تشبيه نمايد ؟ ! » و شيخ صدوق با سند متّصل خود از سعيد بن جُبَير از ابن عبّاس آورده است كه : رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به على أبى طالب گفت : يَا عَلِىٌ أنَا مَدِينَةُ الْحِكْمَةِ وَ أنْتَ بَابُهَا وَ لَنْ تُؤْتىَ الْمَدِينَةُ إلَّا مِنْ قِبَلِ الْبَابِ . وَ كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أنَّهُ يُحِبُّنِى وَ يُبْغِضُكَ ! لِأنَّك مِنِّى وَ أنَا مِنْك ! لَحْمُك مِنْ لَحْمِى ، وَ دَمُك مِنْ دَمى ، وَ رُوحُكَ مِنْ رُوحِى ؛ وَ سَرِيرَتُكَ مِنْ سَرِيرَتِى ، وَ عَلَانِيتُك مِنْ عَلَانِيتِى ؛ وَ أنْتَ إمَامُ امَّتِى ؛ وَ خَلِيفَتِى عَلَيْهَا بَعْدِى ! سَعِدَ مَنْ أطَاعَك ؛ وَ شَقِى مَنْ عَصَاك وَ رَبحَ مَنْ تَوَلَّاك ، وَ خَسِرَ مَنْ عَادَاك ، وَ فَازَ مَنْ لَزِمَك ، وَ هَلَك مَنْ فَارَقَك ؛ مَثَلُك وَ مَثَلُ الائِمَّةِ مِنْ وُلْدِك بَعْدِى مَثَلُ سَفِينَةِ نُوحٍ ، مَنْ رَكبَهَا نَجَى وَ مَنْ تَخَلَّفَ
امام شناسى (فارسى) — صفحة 74 | السيد محمد حسين الطهراني