عَلَى سُنَنِ دَاوُدَ فِى الْقَضَاءِ . « 1 »
« سپاس و حمد مختص خداوند است ، آن كه در ميان ما أهل بيت كسى را قرار داده است كه بر روشهاى داود در قضاوت ، حكم مىكند . »
اين روايت را كُلَيْنى و شَيخ از أحمد بن محمّد بن خالد ، از أبى الخزرج ، از مصعب بن سلام تميمىّ از حضرت صادق عليه السّلام ، از حضرت باقر عليه السّلام روايت كردهاند ، و در پايان روايت وارد است كه رسول خدا دست خود را به سوى آسمان بلند كرد و گفت :
الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِى جَعَلَ مِنِّى مَنْ يَقْضِى بِقَضَاءِ النَّبِيِّينَ . « 2 »
« حمد و سپاس مختص خداوند است ؛ آن كه قرار داد از من كسى را كه به قضاوت پيغمبران حكم مىكند . »
و با سند ديگر همين روايت را با مختصر اختلافى فقط در عبارت ، با سند متّصل خود از سعد بن طريف إسكاف ، از حضرت باقر عليه السّلام روايت كردهاند « 3 »
و ابن شهرآشوب از مصعب بن سلام ، از حضرت صادق عليه السّلام با عبارت مفيد ذكر كرده است . « 4 »
و سيّد محسن عاملى علاوه بر نقل از مفيد ، از كتاب « عجائب الأحكام » هاشم بن ابراهيم از نوفلى ، از سَكونى مرفوعاً از رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم با عبارت كلينى و شيخ در حديث أوّل ذكر كرده است . « 5 »
و نيز ابن حَجَر هَيْتَمِى و محمّد بن طَلْحَهء شافِعِى با حذف نام أبوبكر و عمر ، و قرار دادن بعض الصَّحابه را به جاى آن ، ذكر كردهاند ؛ بدين عبارت كه : رسول
هامش
( 1 ) - « إرشاد » ، طبع سنگى ، ص 109 و « الصّراط المستقيم » ج 2 ، ص 13 .
( 2 ) - « كافى » - فروع ، ج 7 ، ص 352 ، حديث شمارهء 6 ؛ و « تهذيب » ، ج 10 ، ص 229 ، حديث شمارهء 34
( 3 ) - « كافى » - فروع ، ج 7 ، ص 352 ، حديث شمارهء 7 ؛ و « تهذيب » ، ج 10 ، ص 229 ، حديث شمارهء 35 ؛ و اين دو حديث را در « غاية المرام » ، ص 529 و ص 530 شماره 1 و 2 از خاصّه از شيخ آورده است .
( 4 ) - « مناقب » ، طبع سنگى ، ج 1 ، ص 488 .
( 5 ) - « عجائب احكام أمير المؤمنين عليه السّلام » ، ص 42 تا ص 44 .