مى دانند و كسانى كه نمىدانند ؟ اين است و غير از اين نيست كه صاحبان خرد و عقل متذكّر مىشوند ؛ و از آيات خدا مطلب را إدراك مىكنند و فرا مىگيرند . »
روايت شيعه و عامّه در اينكه مراد از الّذين يَعْلَمُونَ ائمّه طاهرين هستند
در « غاية المرام » در تفسير اين آيه مباركه ، از عامّه يك حديث ، و از شيعه دوازده حديث وارد شده است :
از عامّه ، از ابن شهرآشوب از نيشابورى در « رَوْضة الواعظين » روايت كرده است كه : عُرْوة بن زُبَيرْ مىگفت كه : بعضى از تابعين از أنَس بن مالك شنيدهاند كه او مىگفت :
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً
- الآية دربارهء عَلِىُّ عليه السّلام فرود آمده است .
آن مرد تابعى مىگويد : من در وقت مغرب به نزد على عليه السّلام آمدم ؛ ديدم كه مشغول نماز است و پيوسته قرآئت قرآن را در نماز مىنمود ؛ تا سپيدهء صبح طلوع كرد ؛ در اين حال وضوى خود را تجديد نموده ، و به سوى مسجد بيرون رفت و با مردم نماز صبح را به جماعت گزارد ؛ و پس از آن براى تعقيب نماز نشست ، تا آفتاب طلوع كرد ؛ و سپس مردم براى قضآءِ حوائج و فصل خصومات به نزد او مىآمدند ؛ تا اينكه موقع نماز ظهر فرا رسيد . در اين حال وضوى خود را مجدّد كرد ؛ و با أصحاب خود نماز ظهر را أنجام داد ؛ و سپس براى تعقيب نشست ، تا اينكه وقتِ عصر رسيد ؛ و نماز عصر را نيز با آنها به جاى آورد . و پس از آن در ميان مردم حكم مىكرد و در برابر استفتاءها و سؤالهاى ايشان فتوى مىداد . « 1 »
و از شيعه ، أوَّل از كُلَينى با سند خود از عمّار سَابَاطى از حضرت صادق عليه السّلام پس از آنكه تفسير آيه قبل را بيان مىفرمايد ؛ سپس مىگويد كه : خداوند عزّ و جلّ گفتار خود را منعطف به على عليه السّلام نموده ، و از مقامات و فضائل او عند الله تبارك و تعالى به اين آيه خبر مىدهد . و سپس حضرت صادق عليه السّلام گفتند : اى عمّار ! اين تأويل آيه شريفه است . « 2 »
و از تفسير على بن إبراهيم در تفسيرى كه به حضرت صادق عليه السّلام منسوب است ، پس از تفسير فقرهء قبل مىگويد :
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً
هامش
( 1 ) - غاية المرام » ص 415 ، باب 161 ، حديث اوّل ، از عامّه
( 2 ) - « غاية المرام » ص 415 و ص 416 ، باب 162 ، حديث اوّل از خاصّه .