بسم الله الرّحمن الرّحيم
و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرين ؛
و لعنة الله على أعدائهم أجمعين من الآن إلى قيام يوم الدّين ؛
ولا حَوْلَ و لا قوّةَ إلّا بالله العلىّ العظيم
قال الله الحكيم فى كتابه الكريم :
أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَ قائِماً يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَ يَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ إِنَّما يَتَذَكَّرُ أُولُوا الْأَلْبابِ .
« 1 »
« آيا كسى كه با خشوع و مَسكنت ، لحظات شب را به نماز مىگذراند ، يا سجده مىكند و يا بر پا مىايستد ؛ و از آخرت و عواقب اعمال نگران است ، و اميد به رحمت پروردگار خود دارد ( با كسى كه چون مَضَرّتى به او رسد ، خداوند را مىخواند و به درگاهش روى مىآورد ؛ و چون پروردگارِ او به او نعمت بيكرانى مجّانى عطا كند ؛ آن انابه و دعاى خود را به خداوند ، فراموش مىكند كه قبلًا به جاى آورده بود ، و براى خدا شريكهائى قرار مىدهد ، تا بدين وسيله از راه خدا گمراه كند ، مساوى هستند ؟ ) « 2 » بگو : ( اى پيامبر ) آيا مساوى هستند كسانى كه
هامش
( 1 ) - « آيه نُهُم ، از سورهء زُمر : سى و نهمين سوره از قرآن كريم »
( 2 ) - اين مفاد آيه قبل از اين آيه ، يعنى آيه هشتم از اين سوره است :وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ دَعا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ نَسِيَ ما كانَ يَدْعُوا إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْداداً لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِهِ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيلًا إِنَّكَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ .