قال : شهدت عليّا رضى الله عنه فى الرّحبة ينشد النّاس : انشد الله من سمع رسول الله صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم يقول يوم غدير خمّ : من كنت مولاه فعلىّ مولاه ، لمّا قام فشهد ! قال عبد الرّحمن : فقام اثنا عشر بدريّا كأنّى أنظر إلى أحدهم ، فقالوا : نشهد : أنّا سمعنا رسول الله صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم يقول يوم غدير خمّ : أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم . و أزواجى امّهاتهم ؟ ! فقلنا : بلى يا رسول الله ! قال : فمن كنت مولاه فعلىّ مولاه . اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه . « 1 » و در اين روايت مىبينيم كه راوى مىگويد : دوازده نفر شاهد ، همه بدرىّ بودند ، يعنى از خصوص صحابهاى كه فضيلت غزوهء بدر را نائل شده بودند . و مثل اينكه همين الآن كه دارم من بيان مىكنم چشمانم دارد يك نفر از آنها را مىبيند ، يعنى حتّى كيفيّت رؤيت و خصوصيّت آن نيز مشخّص است .
و نيز أحمد بن حنبل با سند ديگر از عبد الرحمن بن أبى ليلى روايت مىكند كه : إنّه شهد عليّا رضى الله عنه فى الرّحبة قال : انشد الله رجلا سمع رسول الله صلّى الله عليه ( و آله ) و سلّم و شهده يوم غدير خمّ إلّا قام ! و لا يقوم إلّا من قد رآه . فقام اثنا عشر رجلا فقالوا : قد رأيناه و سمعناه حيث أخذ بيده يقول : اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه ، و انصر من نصره ، و اخذل من خذله . فقام إلّا ثلاثة لم يقوموا . فدعا عليهم فأصابتهم دعوته . « 2 » و در اين روايت مىبينيم كه : سه نفر از كسانى كه در غدير حضور داشتند براى اداى شهادت برنخاستند و كتمان كردند ، و آن حضرت بر آنها نفرين كرد و نفرين به آنها كارى شد .
هامش
( 1 ) - « مسند أحمد » ج 1 ، ص 119 « و البداية » ج 5 ص 211 . و « مجمع الزوائد » ج 4 ، ص 105 و در آن بدين عبارت آورده است كه : كأنّى أنظر الى أحدهم عليه سراويل . يعنى : « گويا من دارم به يكى از آنها كه سراويل پوشيده بود نگاه مىكنم » . و سراويل لباسى است كه فقط نصف تحتانى بدن را مىپوشاند . و اين عبارت ، أقرب و أفصح است .
( 2 ) - « مسند أحمد » ج 1 ص 119 . « و البداية و النهاية » ج 5 ، ص 211 . مجلسى در « بحار الأنوار » ج 9 ، ص 202 و ص 203 مناشدهء در رحبه را از « أمالى » شيخ طوسى و « بشارة المصطفى » از عميرة بن سعد از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت مىكند .