ما گفت و چون از رسول خدا پرسيديم او هم همانند امّ سلمه براى ما بيان كرد .
پس على عليه السّلام فرمود : من با قسم به خدا از شما مىپرسم : آيا مىدانيد كه خداوند چون فرود آورد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
( آيه 119 ، از سورهء 9 : توبه ) « اى كسانى كه ايمان آوردهايد تقواى خدا را پيشه گيريد و با صادقين بوده باشيد » ، سلمان پرسيد : اى رسول خدا ! اين آيه عموميّت دارد يا آنكه مخصوص به أفرادى است ؟ ! پيغمبر فرمود : أمّا مؤمنين همهء آنها هستند كه أمر شدهاند ، و أمّا صادقين ، خصوص برادرم على و أوصياى من پس از على تا روز قيامت هستند ؟ ! گفتند : بار پروردگارا ! آرى .
على عليه السّلام گفت : من با قسم به خدا از شما مىپرسم : آيا مىدانيد كه : من به رسول خدا در غزوهء تبوك گفتم : چرا مرا با خود نمىبرى و در مدينه گذاشتى ؟ ! فرمود : مدينه در اين زمان صلاحيّت ندارد مگر آنكه يا من و يا تو بايد در آن بوده باشيم ، و أنت منّى بمنزلة هارون من موسى إلّا أنّه لا نبىّ بعدى ؟ ! گفتند : بار پروردگارا ! آرى .
على عليه السّلام گفت : من با سوگند به خدا از شما مىپرسم : آيا مىدانيد چون خداوند در سورهء حجّ فرستاد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَ اسْجُدُوا وَ اعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَ افْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
*
وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْراهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمِينَ مِنْ قَبْلُ وَ فِي هذا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيداً عَلَيْكُمْ وَ تَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ اعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ .
( آيه 77 و 78 ، از سورهء 22 : حج ) پس سلمان برخاست و گفت : اى رسول خدا اين كسانى كه تو بر آنان شاهدى و ايشان شاهدان بر مردم هستند ، كيستند كه خداوند آنها را برگزيده است و در دين براى آنها حرجى قرار نداده است و ايشان بر طريقه و ملّت ابراهيم هستند ؟ ! رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : خداوند از اين آيه سيزده مرد را بخصوصه إراده كرده است نه همهء أمّت را . من و برادرم على و يازده نفر از فرزندان من ؟ ! گفتند : بار پروردگارا ! آرى .