و بهترين علم . . . و بهترين عمل . . . » .
محدّث قمّى از شيخ إبراهيم بيجورى ، شارح شمائل محمديّه نقل كرده است كه : او در باب لباس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله گويد : مصطفى صلّى اللّه عليه و آله لباسهاى كهنه را اختيار مىنمود ، و أكثرا لباس او از جنس خشن و زبر و درشت بود ، و چون لباس مىپوشيد بر يك نوع واحد اقتصار نمىنمود ، بلكه لباسهاى متنوّع مىپوشيد ، و هيچ گاه نفس او طلب لباس گرانقيمت نمىكرد ، بلكه اقتصار مىنمود بر حسب آنچه ضرورت اقتضا كند . و گاهى نيز لباس سنگين و بلندپايه مىپوشيد . يك بار براى او حلّهاى را به رسم هديّه آوردند كه به سى و سه شتر و يا ناقه خريدارى كرده بودند ، و حضرت آن را فقط يك مرتبه پوشيدند .
تا آنكه مىگويد : سابقين از ما در كهنگى لباس ، و كم أرزش بودن آن ، به جهت كوچك شمردن آنچه را كه خداوند كوچك شمرده است ، از پيغمبر أكرم تبعيّت مىكردند ، چون مىديدند كه : أهل لهو و غفلت با لباس و زينت بر همديگر تفاخر مىجويند ، و ليكن الآن دلها سخت شده ، و آن حقيقت در بوتهء نسيان سپرده شده است ، و مردم غافل ، كهنگى و بىأرزشى لباس را شبكه و دامى براى صيد دنيا قرار دادهاند ، و كاملا مطلب به عكس شده است .
مردى ژندهپوش ، بر جمال و هيئت لباس شاذلى ايراد گرفت ، او در جواب گفت : اى مرد ! اين هيئت و لباس من مىگويد : الحمد للّه ، و ليكن هيئت و لباس تو مىگويد : اى مردم به من چيزى بدهيد ! و در « نهج البلاغة » است كه چون أمير المؤمنين عليه السّلام را ديدند كه لباس كهنهء پينهزده پوشيده است ، و از علّت آن پرسيدند ، در جواب گفت : اين لباس قلب را خاشع مىكند ، و نفس را ذليل مىكند ، و مؤمنان بدين لباس اقتدا مىكنند .
و در روايت از حضرت صادق عليه السّلام آمده است كه : لباس أمير المؤمنين عليه السّلام عبارت بود از پيراهنى تا بالاى مچ پا ، و شلوارى تا ميانهء ساق پا ، و ردائى كه از جلو تا پستانها و از پشت تا رانها را پوشانيده بود ، و همه را مجموعا به يك دينار خريده بود ، و چون بر تن كرد دست به سوى آسمان بلند نموده عرض كرد : بار پروردگارا حمد تو را به جاى مىآورم ، بر اين لباسى كه عنايت كردى ! و پيوسته
امام شناسى (فارسى) — صفحة 277
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص٢٧٧