8 - كسى كه در يك روز گناه كند نمىتوان او را امام ناميد ؛ چگونه كسى كه يك عمر شرك آورده و كفر ورزيده إمام شود ؟
9 - قوس تيراندازى او در عالم امكان ، قوس صعود و نزول اشياء است ؛ و تير آن قوس كه پرتاب مىشود عالم قضاء و قدر است .
10 - اى دشمن مخالف ! تو براى ولايت او متذكر سندى شو كه متن آن سند به نصّ خدا و رسول خدا و به خبر صحيح آمده است .
11 - در آن زمانى كه احمد در خمّ غدير ، على را آورده ، و بر روى جهاز شتران او را بلند كرد .
12 - گفت : هر كس كه من مولاى او هستم پس بنابراين على براى او مَوْلَى و مَفَرّ است .
13 - على شير خداست در وقتى كه شدّت و قهّاريت نموده و صيحه زند ؛ و پدر يتيمان است در وقتى كه جود و احسان نمايد .
14 - محبّت او مبدأ پيدايش جَنَّتُ الْخُلود و بهشت نعيم است ؛ و بغض او منشأ پيدايش آتش و دوزخ است .
15 - كيست كه از براى او زوجه مصاحبى همچون فاطمه زهرا باشد ؟ و براى او فرزندى همچون حسين و حسن بوده باشد ؟
16 - ديوان دانشها و حكمتها در عالم از وجود او صادر شده است ، و طومار موعظهها و عبرتها در وجود او منطوى است .
17 - او خاك نشين ابو تراب است ؛ و امّا گنجينههاى جهان در نزد او همچون خاك و كلوخ بى ارزش است .
18 - روزهاى زندگى را در مدّت عمر به روزه و گرسنگى گذرانيده ، و شبهاى حيات را به اشك و بيدارى سپرى كرده است .
19 - هر وقت روزگار او را محزون مىكرد ، نَفْسَش آرام مىگرفت ؛ و هر وقت جريان أيَّام او را مقهور و منكوب مىكرد ، صبر مىنمود .
20 - او ناقهء خدا بود ، پس اى تباهى و بدبختى و سيه روئى براى كسى كه حقّ او را رعايت نكرده ، و مجهّز شده آن ناقه را پى كرد .
ابيات ابوبكر ابن قريعه در اينكه مصائب حضرت سيّد الشهداء عليه السّلام به آن حضرت در روز سقيفه رسيد
و چقدر عالى و پر محتوى أبُو بَكرِ فُرَيعْى أبياتى را در كشف حقيقت خيانت