كند ، داخل در دژ من مىشود ، و هر كس داخل دژ من شود از عذاب من در أمان است » .
و اين روايت را در « جواهر السّنيّة » ص 147 از « عيون » نقل كرده است .
7 - در « توحيد » صدوق ص 25 روايتى را كه در تحت عنوان شمارهء 1 از « معانى الأخبار » و در تحت عنوان شمارهء 3 از « عيون » نقل كرديم ، بدون هيچ تفاوتى روايت مىكند ، از محمّد بن موسى بن متوكّل ، تا پايان آن كه حضرت در هنگام حركت راحله فرمود : بشرطها و أنا من شروطها .
سپس صدوق مىگويد : مصنّف اين كتاب مىگويد : من شروطها الإقرار للرّضا عليه السّلام بأنّه إمام من قبل الله عزّ و جلّ على العباد مفترض الطّاعة عليهم .
« از شروط كلمهء توحيد و لا إله الّا الله ، اقرار كردن و اعتراف نمودن است به اينكه حضرت رضا عليه السّلام از جانب خداوند ، إمام واجب الإطاعة بر بندگان خداست » .
و عين اين تفسير را صدوق در كتاب « عيون » در ذيل اين روايت آورده است .
8 - در « توحيد » صدوق ص 24 روايتى را كه ابو الحسين محمّد بن علىّ بن الشّاه فقيه ، در مرورود تحت شمارهء 5 نقل كرديم ، بدون كم و زياد روايت مىكند ، و در « جواهر السّنيّة » ص 156 از « توحيد » نقل كرده است .
9 - در « توحيد » صدوق ص 24 روايتى را كه از ابو سعيد محمّد بن فضل بن محمّد بن اسحاق مذكّر نيشابورى نقل كرديم ، بدون كم و زياد روايت مىكند .
10 - در « امالى » شيخ طوسى ج 2 ، ص 201 گويد : جماعتى براى ما روايت كردند از ابو المفضّل كه گفت : ابو نصر ليث بن محمّد بن ليث عنبرى إملاء از اصل كتاب خود براى ما حديث كرد كه گفت : حديث كرد براى ما أحمد بن عبد الصّمد بن مزاحم هروى سنهء 261 ، و گفت : حديث كرد براى ما أبو صلت عبد السّلام بن صالح هروى كه گفت : چون حضرت رضا عليه السّلام داخل نيشابور شد من با او بودم ، و بعد عين قضيّه را با سلسلهء سند روايت ذكر مىكند ، تا مىرسد به اينجا كه : جبرئيل روح الأمين از خداوند تقدّست أسماؤه و جلّ وجهه خبر داد كه قال : إنّى انا الله لا إله إلّا أنا وحدى ، عبادى فاعبدونى ، و ليعلم من لقينى منكم بشهادة أن لا إله إلّا الله مخلصا بها أنّه قد دخل حصنى و من دخل حصنى أمن من عذابى .
امام شناسى (فارسى) — صفحة 138
مساهمون: السيد محمد حسين الطهراني
ص١٣٨