« شنيدم خداوند عزّ و جلّ مىگفت : كلمهء لا إله إلّا الله قلعهء من است ، پس هر كه در آن قلعه وارد شود ، از عذاب من در امان است ، و چون كجاوه به راه افتاد ، حضرت با صداى بلند به ما گفتند : به شروط كلمهء لا إله إلّا الله ، و من از شروط آن هستم » .
[ حديث سلسلة الذَّهب بنا به نقل قدماى اصحاب ]
و عين اين حديث را مرحوم صدوق در كتاب « ثواب الأعمال » ص 7 آورده است .
2 - در « معانى الأخبار » ص 371 از محمّد بن حسن قطّان ، از عبد الرّحمن بن محمّد حسينى ، از محمّد بن ابراهيم بن محمّد فزارى ، از عبد الله بن بحر اهوازى ، از ابو الحسن علىّ بن عمرو ، از حسن بن محمّد بن جمهور ، از علىّ بن بلال ، از حضرت علىّ بن موسى الرّضا عليهما السّلام ، با همان سند ، از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ، از جبرئيل از ميكائيل از إسرافيل از لوح از قلم روايت كرده است كه :
يقول الله تبارك و تعالى : ولاية علىّ بن أبي طالب - صلوات الله عليه - حصنى فمن دخل حصنى أمن نارى .
« خداوند تبارك و تعالى مىگويد : ولايت علىّ بن أبي طالب - صلوات الله عليه - قلعهء من است و هر كس داخل در قلعهء من گردد ، از آتش من در أمان است » .
اين حديث را در « جواهر السّنيّة » ص 225 از صدوق در « أمالى » نقل كرده است ، ولى راوى حديث را احمد بن حسن گفته است » .
3 - در « عيون اخبار الرّضا » ص 315 عين حديثى را كه در « معانى الأخبار » ص 370 نقل كرده است از محمّد بن موسى بن متوكّل بدون كم و بيش نقل كرده است ، و فقط در سه مورد بسيار جزئى كه ابدا ربطى به اختلاف در معنى ندارد ، تفاوت دارد ، أوّل آنكه در سلسلهء روات ، محمد بن حسين صولى گفته است ، دوّم آنكه گفته است : سمعت الله جلّ جلاله ، سوّم گفته است : أمن من عذابى و لفظ من را در متن قرار داده ، و نسخه بدل نياورده است .
و در « عيون أخبار الرضا » ص 313 و ص 314 اين حديث را با مختصر اختلافى به سه سند ديگر نقل كرده است ، و آنها به قرار ذيل هستند :
4 - از ابو سعيد محمّد بن فضل بن محمّد بن اسحاق مذكّر نيشابورى در نيشابور ، از