« اين است و جز اين نيست كه ولىّ شما خداست و رسول خدا و كسانى كه ايمان آوردهاند ، آنان كه اقامهء نماز مىكنند ، و إعطاء زكات در حال ركوع مىنمايند » .
در اين آيه نيز علاوه بر ولايت خداوند ، ولايت رسول خدا و ولايت امير المؤمنين عليه السّلام را كه در حال ركوع انگشترى خود را به صدقه و زكات دادند معيّن مىكند براى حلّ اين مسئله و حلّ اين اختلافى كه به صورت ظاهر اختلاف به نظر مىرسد ، جواب همان است كه در موارد عديده دادهايم ، و آن اين است كه : صفات حضرت بارى براى خداوند بالأصاله است ، و براى غير خداوند بالتّبع ، خداوند نور است و ديگران پرتو و شعاع ، خداوند نور است و غير خدا سايه .
و على هذا هيچ تنافى نيست ، زيرا ولايت رسول اللّه و امير المؤمنين هم به ولايت خداست ، و از خداست .
و نظير اين مسئله در قرآن كريم بسيار است ، از جمله آن كه مىگويد :
أَ يَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً
( آيه 139 ، از سورهء 4 : نساء ) « آيا ايشان در نزد آنان ( كافران ) عزّت مىجويند ؟ عزّت تمام اقسام و مراتبش اختصاص به خدا دارد » .
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعاً
( آيه 10 ، از سورهء 35 : فاطر ) « هر كس عزّت مىخواهد ، بداند كه تمام مراتب و درجات عزّت ، اختصاص به خدا دارد .
در عين حال مىگويد :
وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ
. ( آيه 8 ، از سورهء 63 : منافقون ) « عزّت اختصاص به خدا و رسول خدا و مؤمنين دارد ، و ليكن منافقين نمىدانند » .
عزّت خداوند مال خداست و ذاتى اوست ، و عزّت رسول خدا و مؤمنان ، از خداست و نسبت به آنها عرضى است . همچنين ولايت براى خداوند ذاتى است ، و براى غير او عرضى است . همچون چهره و صورت صاحب صورت كه براى خود او ذاتى است ، و براى آئينهاى كه در آن مىنگرد عرضى است .
كسى نمىتواند شكل و صورت را از خودش بگيرد ، ولى مىتواند در آئينه نظر كند و صورتش در آن منعكس گردد ، و مىتواند صورت خود را از آئينه بردارد ، و در اين حال ديگر صورتى در آن ديده نمىشود .