تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 126

مساهمون:

ص١٢٦
أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ فَاللَّهُ هُوَ الْوَلِيُّ وَ هُوَ يُحْيِ الْمَوْتى وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
. ( آيه 9 ، از سورهء 42 : شورى ) « آيا ايشان غير از خداوند ، براى خود أوليائى گزيده‌اند ، پس خداوند است كه اوست فقطّ ولىّ ، و اوست كه مردگان را زنده مىكند ، و او بر هر چيزى تواناست » .
وَ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ الْغَيْثَ مِنْ بَعْدِ ما قَنَطُوا وَ يَنْشُرُ رَحْمَتَهُ وَ هُوَ الْوَلِيُّ الْحَمِيدُ
. ( آيه 28 ، از سورهء 42 : شورى ) « و اوست آنكه باران را پس از آنكه از بارش آن نااميد شدند ، فرو مىفرستد ، و رحمت خود را مىگسترد ، و اوست كه صاحب ولايت است ، و محمود و مورد ستايش » .
وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ
( آيه 107 ، از سورهء 2 : بقره و آيه 22 از سورهء عنكبوت : 29 ، و آيه 31 از سورهء 42 : شورى ) « و از براى شما غير از خداوند ، هيچ صاحب ولايتى ، و هيچ يار و معينى نيست » . در تمام اين آيات و آيات ديگرى از قرآن ، مىبينيم كه ولايت را از صفات مختصّهء حضرت بارى عزّ و جلّ ، و ولىّ را از أسماء مختصّهء او مىداند . و از طرفى مىبينيم در آياتى ولايت را به غير خدا هم نسبت مىدهد مانند :
وَ إِنْ تَظاهَرا عَلَيْهِ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ مَوْلاهُ وَ جِبْرِيلُ وَ صالِحُ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمَلائِكَةُ بَعْدَ ذلِكَ ظَهِيرٌ
. ( آيه 4 از سورهء 66 : تحريم ) « و اگر شما دو نفر ( عائشه و حفصه ) بر عليه پيغمبر قيام نموده و در اين غلبه پشت به پشت يكديگر دهيد ، و با هم معين و همداستان شويد ، پس خداوند ولىّ پيغمبرش مىباشد ، و جبرئيل و صالح المؤمنين ( علىّ بن ابي طالب ) ولىّ پيغمبرش مىباشند ، و فرشتگان نيز علاوه كمك كار و يار و ياور او خواهند بود » . در اين آيه مباركه جبرائيل و امير المؤمنين عليه السّلام را به خداوند ضميمه نموده و آنها را ولىّ رسول اللّه قرار داده است .
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
. ( آيه 55 ، از سورهء 5 : مائده )