كتاب « الحدائق » را ، با آنكه همهء آنها چون ميل به مخالفين أميرالمؤمنين داشتند و مذهب آنها مذهب شيخين بوده است ناچار بسيارى از مطالب را كتمان كردهاند ، و اين حقيقت واقعاً معجزه و خرق عادتى است كه دشمنانش بر فضائل او گواهى دهند و مُنكران او به مناقبش اعتراف كنند . « 1 »
شاعر گويد :
شَهِدَ الانامُ بِفَضْلِهِ حَتَّى العِدى * وَ الفَضْلُ مَا شَهِدَتْ بِهِ الاعداءُ « 2 »
« تمام مردم يكدل بر فضيلت او گواهى دهند حتّى دشمنان او ، و فضيلت آناست كه دشمنان به آن شهادت دهند . »
و شاعر ديگرى گويد :
يَرْوى مَناقِبَهُم لَنا أعْداؤهُم * لا فَضْلَ إلّا مَا رَواهُ حَسُودُ « 3 »
« دشمنان اهل بيت رسول خدا براى ما مناقب آنها را روايت مىكنند ، فضل و شرف نيست مگر آنكه حسود روايت كند . »
البتّه اين افرادى را كه ابن شهرآشوب با مصنّفات آنها شمرده است قبل از زمان خود او بودهاند ، چون او در سنهء پانصد و هشتاد و هشت ( 588 ) فوت كرده است ولى بعضى از مصنّفات ديگر در اين زمينه قبل از او و بعد از او نوشته شده است كه سيّد محمّد مهدى فرزند سيّد حسن خِرسان در مقدّمهء طبع هفتم از « ينابيع المودّة » تعداد آنها را به يك صد و هشتاد و سه ( 183 ) كتاب رسانيده است .
ابن شهرآشوب گويد : و از جمله معجزات آن حضرت بعد از وفاتش كثرت روايات در مناقب و فضائل اوست با آنكه كتب و روايات فضائل او را دفن مىكردند و از ترس وعيدهاى مخالفين اسم على را در روايات نمىبردند .
مسلم و بخارى و ابن بَطّة و نظيرى در ضمن حديثى از عائشه در مرض حضرت رسول " صلّى الله عليه و آله و سلّم " روايت كردهاند : فَقَالَتْ فِى جُمْلَة ذلِكَ : فَخَرَجَ النَّبِىُّ بَيْنَ رَجُلَيْنِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ الفَضْلِ وَ رَجُلٍ آخَرَ يَخُطُّ قَدَماهُ ، عاصِباً رَأسَهُ - تَعْنى عَلِيّاً - " عليه السّلام " .
« عائشه در ضمن گفتارش گفت : رسول خدا در مرض موت به مسجد رفت
هامش
( 1 ) . « مناقب » ابن شهرآشوب ، ج 1 ، ص 484 .
( 2 ) . همان مصدر .
( 3 ) . همان مصدر