و نيز خوارزمى با سند خود از حرب بن عبد الحميد روايت كرده كه سليمان اعمش براى ما گفت كه منصور دوانيقى در ايّام خلافتش به من گفت : اى سليمان به من بايد بگوئى كه چند حديث در فضائل علىّ بن أبىطالب روايت كردهاى ؟ گفتم : مقدار اندكى ، گفت : واى بر تو ، به تو مىگويم چقدر ؟ گفتم : ده هزار حديث يا هزار حديث . چون كلمهء هزار را از زبان من شنيد آنرا كوچك شمرد و گفت : واى بر تو اى سليمان همان ده هزار صحيح است كه اوّل گفتى . ؟ « 1 »
و نيز خوارزمى با سند خود از مجاهد از ابن عبّاس روايت كرده كه قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ : لَو أَنَّ الاشْجارَ أَقْلامٌ وَ البَحْرُ مِدادٌ وَ الجِنَّ حُسابٌ وَ الإنسَ كُتّابٌ مَا أحْصَوا فَضائِلَ عَلِىِّ بنِ أبِيطالِب « 2 »
« رسول خدا " صلّى الله عليه و آله و سلّم " فرمود : اگر تمام درختان عالم قلم شود و درياها مركّب گردد و جنّ حسابگر و تمام افراد انسان نويسنده و كاتب ، نمىتوانند فضائل علىّ بن أبى طالب را بشمرند . »
و نيز خوارزمى با سند خود از محمّد بن عُماره از پدرش از جعفر بن محمّد الصّادق از پدرانش از أميرالمؤمنين از رسول خدا روايت كرده است كه : قالَ رَسولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ لِرَهْطٍ مِنْ أصحَابِهِ : إنَّ اللَهَ تَعالَى جَعَلَ لاخِى عَلِىٍّ فَضائِلَ لَا تُحْصَى كَثْرَة ، فَمَنْ ذَكَرَ فَضِيلَة مِن فَضائِلِهِ مُقِرّاً بِهَا غَفَرَ اللهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنْبِهِ وَ مَا تَأخَّرَ .
« حضرت رسول اكرم " صلّى الله عليه و آله و سلّم " به جماعتى از اصحاب خود گفتند : خداوند تعالى براى برادر من على فضائلى برون از حدّ و شماره قرار داده ، هر كس يك فضيلت از فضائل او را ذكر كند و به آن اعتراف و اقرار داشته باشد خداوند تمام گناهان گذشته دور و نزديك او را مىآمرزد . »
وَ مَن كَتَبَ فَضيلَة مِن فَضائِلِه لَمْ تَزَلِ الملائِكَة تَسْتَغْفِر لَهُ مَا بَقِىَ لِذَلِكَ الكِتَابِ رَسْمٌ ، وَ مَنِ اسْتَمَعَ الَى فَضِيلَة مِن فَضائِلِهِ غَفَرَ اللهُ لَهُ الذُّنُوبَ التى اكْتَسَبَهَا بِالنَّظَرِ . ثُمَّ قَالَ : النَّظَرُ الىَ عَلِىٍّ عِبَادَة ، وَ ذِكْرُهُ عِبادَة ، لَا يَقْبَلُ اللهُ ايمانَ عَبْدٍ إلّا بِمُوالاتِهِ وَ البَراءَة مِنْ اعْدَائِهِ . « 3 »
« و هر كس فضيلتى از فضائل علىّ بن أبىطالب را بنويسد دائماً ملائكه براى
هامش
( 1 ) . « ينابيع المودة » باب 40 ، ص 121 .
( 2 ) . « ينابيع المودة » باب 40 ، ص 123 .
( 3 ) . « ينابيع المودة » باب 40 ، ص 123 .