فرود آيد و سپس آن مرد بميرد آيه قرآن مرده و كتاب خدا را مرگ فرا گرفته است ، و ليكن قرآن زنده است و در افراد آينده جارى و منطبق مىشود به همان قسمى كه در افراد گذشته منطبق و جارى مىشده است . »
دستهء دوّم : رواياتى است كه بدون استشهاد به تطبيق آيه
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
بر أئمّهء طاهرين به عنوان جَرىْ و تطبيق و استدلال به حيات قرآن ، مستقيماً ائمّه « عليهم السّلام » را مصداق عنوان هادى قرار مىدهد .
أبو الحسن محمّد بن احمد بن علىّ بن شاذان فقيه از طريق عامّه با اسناد خود از عبد الله بن عمر روايت كرده است كه قالَ : قالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى الله عليه و آله و سلّم : بِى انذِرتُمْ وَ بِعَلىِ بنِ أبيطالبٍ اهْتَدَيْتُمْ . وَ قَرَأ : «
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
» . و بِالحَسَنِ أُعطيتُمُ الإحسانَ وَ بِالحُسَينِ تَسْعَدُونَ وَ بِهِ تَشقُونَ . أَلا وَ إنَّ الحُسينَ بابٌ مِن أبوابِ الجَنَّة مَن عَانَدَهُ حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ رِيحَ الجَنَّة . « 1 » « عبد الله بن عمر گفته است كه : رسول خدا « صلّى اللّه عليه و آله و سلّم » فرمود : به واسطهء من شما امّت به سوى خدا دعوت شديد و از عذاب خدا در بيم و هراس افتاديد ، و به واسطهء علىّ بن أبىطالب راه را پيدا كرديد و در صراط مستقيم به سوى خدا حركت كرديد . آنگاه رسول خدا براى اسشتهاد كلام خود به آيه
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ *
تمسّك جُست و سپس فرمود : به واسطهء حَسَن مورد احسان و عنايت خدا واقع شديد ، و به واسطهء حسين سعادتمند يا شقى خواهيد شد . اى مردم آگاه باشيد كه حسين درى است از درهاى بهشت ، هر كس با او دشمنى كند خداوند بوى بهشت را به مشام جان او نخواهد رسانيد » .
و عيّاشى از مَسعدهء بن صدقه از حضرت امام جعفر صادق از پدرش از جدّش « عليهم السّلام » روايت كرده است كه قَالَ : قالَ أمير المؤمنين عليه السّلام : فينا نَزَلَتْ هَذِهِ الايَة «
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
» . فَقالَ رَسولُ اللهِ صَلَّى الله عليه وَ آلهِ وَ سلَّم : أَنَا المُنذِرُ وَ أنتَ الهادى يا عَلِىٌّ فَمِنّا الهادى و النَّجاة وَ السَّعادَة إلى يَومِ القِيامَة . « 2 » « أمير المؤمنين « عليه السّلام » فرمودند : آيه
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
دربارهء ما نازل شده است و رسول خدا فرمود : من منذر هستم و تو اى على راهبر و راهنمائى و همواره تا روز قيامت راهبر و سعادت و نجات مردم از
هامش
( 1 ) . « غاية المرام » ص 235 حديث ششم ، و « تفسير برهان » ج 1 ، ص 519 .
( 2 ) . « تفسير برهان » ج 1 ، ص 519 .