تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 194

مساهمون:

ص١٩٤
موضوعى است ، و آيا در بيابان هموار نازل شده يا در كوهستان نازل شده است . عرض كردند : دربارهء تو اى امير مؤمنان چه آيه‌اى نازل شده است ؟ فرمود : اگر شما از من سؤال نمىنموديد من نيز به شما چيزى نمىگفتم . دربارهء من اين آيه فرود آمده است :
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ .
رسول خدا منذر و دعوت كننده به شريعت و دين خداست ، و من راهنماى امّت به شريعت او هستم . » و نيز فارسى در كتاب « روضه » آورده است كه : قال على عليه السّلام :
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ،
«
مُنْذِرٌ *
» محمد و «
لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ
» انا « 1 » « حضرت اميرالمؤمنين « عليه السّلام » فرموده‌اند : مراد از منذر در اين آيه شريفهء محمّد است و مراد از هادى براى هر دسته من هستم . » سيوطى گويد : عبد الله بن احمد در « زوائد مسند » و ابن ابى حاتم و طبرانى در « اوسط » و حاكم و ابن مردويه و ابن عساكر خريج‌حديث كرده و علاوه حاكم نيز حديث را صحيح شمرده از على بن أبى طالب فى قوله :
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ،
قال : رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم المنذر و انا الهادى . و فى لفظ : و الهادى رجل من بنى هاشم يعنى نفسه « 2 » اين بزرگان از ائمّهء حديث عامّه همگى با سندهاى متصّل خود كه بعضى تصريح به صحّت آن نموده‌اند از على بن أبىطالب روايت كرده‌اند كه در اين آيه شريفه فرموده است : « مراد از منذر رسول خدا است و مراد از هادى من هستم . و در يك عبارت آمده است كه مراد از هادى مردى است از بنى هاشم و خودش را اراده نموده است . » و حاكم حسكانى با سلسله سند متّصل خود از عبّاد بن عبد الله نظير همين روايتى را كه ما از « امالى » صدوق از عبّاد بن عبد الله نقل كرديم روايت كرده است تا آخرش را كه مىفرمايد : فرسول الله المنذر و انا الهادى الى ما جاء به « 3 » و در پاورقى ج 1 ص 300 از « شواهد التنزيل » گويد : ابن اعرابى در كتاب « معجم الشيوخ » جزء دوّم ورق 120 و در نسخهء ديگر در ورق 203 گفته است : ابو سعيد حارثى از حسين بن علىّ لأشقر ، از منصور بن ابى الاسود ، از اعمش ، از منهال ، از عبّاد بن عبد الله از على بن أبىطالب « عليه السّلام » در آيه
إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ
هامش
( 1 ) . غاية المرام ص 327 حديث بيست و يكم . ( 2 ) . الدر المنثور ج 4 ص 45 . ( 3 ) . شواهد التنزيل ج 1 ص 300 .