لاهْلِ التَّوراة بِتَورَاتِهِمْ وَ لاهْلِ الانجِيلِ بِانجيلِهِمْ حَتَّى يُنطِقَ اللهُ التَّوراة وَ الإنجِيلَ فَتَقُولَ : صَدَقَ عَلِىٌّ ، قَدْ أفْنَاكُمْ بِمَا انزِلَ فِىَّ ؛ وَ أنتُمْ تَتْلُونَ الكِتَابَ - أفَلَا تَعقِلُونَ :
وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ .
« ابو البُخترى گويد : پسر عموى رسول خدا علىّ بن أبىطالب « عليه السّلام » را ديدم كه در كوفه بر بالاى منبر رفته بود و به تن قباى رسول خدا را نموده بود و عمامهء رسول خدا را به سر بسته و شمشير رسول خدا را حمايل كرده و در انگشتش انگشترى رسول خدا را نموده بود . هنگامى كه بر منبر قرار گرفت قباى خود را كنار زد و شكم خود را ظاهر كرد و فرمود : اى مردم هر چه مىخواهيد از من بپرسيد قبل از آنكه مرا ديگر نيابيد چون در بين پهلوهاى من علوم بسيارى انباشته شده است ، اين صندوقچهء علم است ، اين علوم از زيادى علم رسول خدا است كه بدون آنكه از جانب خدا به من وَحى شود آن حضرت مانند پرندهاى كه جوجهء خود را با منقارش طعام دهد دائماً از علوم الهى خود به من مىآموخت . سوگند به خدا كه اگر براى من بالش قضاوت گسترده شود و بر آن قرار گيريم در ميان اهل تورات با تورات خود آنها و در ميان اهل انجيل با انجيل خود آنها فتوى خواهم داد به طورى كه خداوند تورات و انجيل را به سخن درآورد و بگويند : على راست گفته و فتواى او طبق احكام مندرجهء در ما است . سپس آن حضرت فرمود : مگر شما قرآن مجيد را نمىخوانيد كه مىفرمايد :
وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ
« شاهدى از جنس رسول خدا پهلوى او ناظر بر همهء علوم او و گواه بر همهء كمالات و معارف اوست . »
گفتار أميرالمؤمنين « عليه السّلام » در اينكه مراد از شاهد خود آن حضرت است
سوّم - رواياتى است كه از آن حضرت در شأن نزول اين آيه وارد شده و در آنها عنوان لو ثنيّت لى الوسادة نيست بلكه فقط حضرت مىفرمايد : من به تمام احوالات مردم و رجال قريش و آياتى كه دربارهء آنها نازل شده است چه آيات وعده و بهشت و چه آيات وعيد و جهنّم اطّلاع دارم . در اين حال ابن كَوّا برخاست و گفت : دربارهء تو چه آيهاى فرود آمده است ؟ و در بيشتر اين روايات اسم او را نمىبرد بلكه مىگويد : مردى برخاست و چنين سؤالى را نمود و حضرت آيه
( أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ )
را قرائت كردند و سپس تفسير نمودند كه مراد از صاحب بيّنه