مرورى اجمالى بر سوره مباركه هود
اين آيه در سوره هود واقع و سوره هود در مكّه نازل شده است و ابتداى سوره با جمله
الر كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَدُنْ حَكِيمٍ خَبِيرٍ
كه بيان درجات قرآن قرآن محكم و قرآن مفصّل و يا به عبارت ديگر قرآنى كه در عوالم بالا داراى حقيقت واحد و در اين عالم داراى سورهها و آيات و احكام و معارف و قضاياى جدا جدا و متمايز از يكديگر است شروع مىشود ، و در آيات بعد دعوت به عبادت خدا و توبه به ساحت مقدّس او و بيان رجوع به سوى اوست ، تا در آيه پنجم امتناع و اباء كفّار قريش را از پذيرش آن بيان مىكند و سپس در آيات بعد مقام اراده و قيّوميّت پروردگار و خالقيّت او را و بالأخره معاد و بازگشت موجودات را به نزد او و انكار منكران و حالات مؤمنين را در پايدارى و استقامت و حالات غير آنها را در تلوّن مزاج و ترديد روحى و ياس و كفران و افتخار و فرح بى جا ذكر مىنمايد ؛
تا در آيه يازدهم مىفرمايد : اى پيغمبر مبادا در تبليغ و نشر بعضى از آيات ما كه به تو وحى شده است و سينهات را تنگ نموده به جهت ايراد مشركين كه چرا بر وى گنجى از آسمان فرود نيامده يا با او از آسمان فرشتهاى نازل نشده است خوددارى كنى و در بيان آنها دريغ نمائى ( از اين سخنان غمگين مباش ) وظيفه تو فقط بيم دادن بشر است ( از عواقب وخيم شرك و ظلم ) اما خدا حافظ و حاكم و نگهبان هر چيزى است . بعد مىفرمايد : مشركين مىگويند : محمّد " صلّى اللّه عليه و آله و سلّم " به خدا افترا بسته و قرآن را از نزد خود آورده است . بگو : شما هم برويد و از غير خدا از هر كس كه مىخواهيد كمك بگيريد و او را بخوانيد كه شما با آنها مجموعا سورهاى مثل سورههاى افترائى من بياوريد . و اى پيغمبر اگر در پاسخ فرو ماندند پس بدانيد كه قرآن از ناحيه علم خدا نازل شده و معبودى جز او نيست پس آيا در اين صورت تسليم حكم او خواهيد شد ؟
و بعدا در دو آيه نتيجه اعمال دنياپرستان را بيان كرده و سپس مىفرمايد :
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى إِماماً وَ رَحْمَةً أُولئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ
« آيا كسى كه داراى بصيرت باطنى الهى است و پهلوى او شاهدى از او گواهى بر صدق دعواى او مىدهد و قبل از او تورات كه كتاب رحمت و هدايت است آمده ( و هم تصديق دعواى او را نموده و هم از نقطه نظر بيان و دعوت مشابه اوست ، مثل كسى است كه چنين نيست ؟ ) اين افراد صاحب بصيرت به كتاب خدا