علىّ بن أبىطالب دارد و اين نسخه هنوز طبع نشده و در كتابخانههاى مهّم جهان موجود است و از روى نسخهء خطّى كه در مكتبه ظاهريّهء دمشق عكس بردارى شده و فعلا در كتابخانه اميرالمؤمنين در نجف اشرف مضبوط است در ورقهء 101 با اسناد خود از ابى غالب بن بنّاء از ابن عبّاس روايت نموده است ، و علّامة بحرانى در ص 409 از « غاية المرام » نيز از ابن المغازلى روايت مىكند ،
عَنِ ابْنِ عَبّاسٍ قالَ : كُنْتُ جالِساً مَعَ فِتْيَةٍ مِنْ بَنى هاشِمٍ عِنْدَ النَّبِىِّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اذَا انْقَضَّ كَوْكَبٌ ، فَقالَ رَسُولُ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : مَنِ انْقَضَّ هذَا النَّجْمُ فى مَنْزِلِهِ فَهُوَ الْوَصِىُّ مِنْ بَعْدى . فَقامَ فِتْيَةٌ مِنْ بَنى هاشِمٍ فَنَظَرُوا فَاذَا الْكَوْكَبُ قَدِ انْقَضَّ فى مَنْزِلِ عَلىِّ بْنِ ابيطالِبٍ . قالُوا : يا رَسُولَ اللّه ائلّهِ غَوَيْتَ فى حُبِّ عَلِىّ ، فَانْزَلَ اللّهُ :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى
- الى قَوْلِهِ : -
بِالْأُفُقِ الْأَعْلى
. »
ابن عبّاس گويد : من با گروهى از جوانان بنى هاشم در حضور رَسُولخدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نشسته بوديم كه ناگهان ستارهاى بسيار نورانى حركت نموده و مىخواست خم گردد . رَسُولخدا فرمود : اين ستاره در منزل هر كس فرود آيد و خم شود او بعد از من وصىّ من خواهد بود . جماعتى از آن جوانان هاشمى برخاستند كه بنگرند ستاره در خانهء كه خم مىشود ، ديدند كه در منزل علىّبنأبىطالب فرود آمده و پنهان شد . گفتند : اى رَسُولخدا دربارهء محبّت به علىّبنأبىطالب مفتون شدى و به ضلال و غوايت افتادى . خداوند اين آيه را فرو فرستاد كه :
« سوگند به آن ستارهاى كه فرود آمد صاحب شما گمراه نشده و به غوايت در نيفتاده است - تا قول خداى تعالى كه - اوست در افق بلند و عالى . »
اين آيات در شأننزول ستاره در خانهء على به عنوان معرّفى غيبى وصايت و خلافت بوده است .
و نيز شيخ سليمان قندوزى حنفى در « ينابيع المودة » ص 239 و شيخ عبيد اللّه حنفى در كتاب خود « ارجح المطالب » طبع پاكستان غربى ص 72 از ابن عبّاس روايت كردهاند كه قالَ : كُنّا جُلُوساً بِمَكَّةَ مَعَ طائِفَةٍ مِنْ شُبّانِ قُرَيْشٍ وَ فينا رَسُولُ اللّهِ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم اذَا انْقَضَّ نَجْمٌ فَقالَ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم : مَنِ انْقَضَّ هذَا النَّجْمُ فى مَنْزِلِهِ فَهُوَ وَصِيِّى مِنْ بَعْدى . فَقامُوا وَ نَظَرُوا وَ قَدِ انْقَضَّ فى مَنْزِلِ عَلىٍّ ، فَقالوا : قَدْ ضَلَلْت بِعَلىٍّ ، فَنَزَلَتْ :
وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى
.
ابن عباس گويد : ما با جوانانى از بنى هاشم در مكّه نشسته بوديم و در ميان