تخطي إلى المحتوى الرئيسي

امام شناسى (فارسى) — صفحة 238

مساهمون:

ص٢٣٨
مواهب بزرگ شمرده است ؟ گفت : به عبادتهائى كه ديشب بجاى آورد . خداوند بر فرشتگان و حاملين عرش خود فخر نمود و فرمود : اى ملائكهء من بنگريد به حجّت من در روى زمين من بر بندگان من بعد از پيمبر من مُحمّد ، ببينيد چگونه گونه‌هاى خود را به پاس عظمت و جلال من به روى خاك مىسايد ! من شما را گواه مىگيرم كه او پيشواى آفريدگان من است و سيّد و سالار همگى مردمان . » و اين حديث شريف را قندوزى حنفى در « ينابيع المودة » در ص 79 و ص 127 از خوارزمى از غياث بن ابراهيم با همان سند سابق با مختصر اختلافى در لفظ نقل كرده است . و در « مناقب » ابن شهرآشوب ج 1 ص 543 از عكرمه از ابن عبّاس روايت كرده است كه رسُول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : انَّ جَبْرَئيلَ نَظَرَ الى عَلىٍّ فَقالَ : هذا وَصِيُّكَ . « جبرائيل نظر به سوى علىّ بن ابى طالب نمود و به من گفت : اين است وصى تو . »

روايات داله بر اينكه اميرالمؤمنين وصى ، وزير و ادا كننده ديون پيامبر در بين امّت مىباشند

و ديگر يك سلسله احاديثى است از رسُول خدا كه دلالت دارد بر آنكه اميرالمؤمنين عليه السّلام وصى و وزير و وفا كنندهء عهد و اداء كنندهء ديون و انجام دهندهء وعده‌هاى رسُول خدا و خليفهء آن حضرت در ميان امّت است . چون اين روايات نيز از بزرگان علماء با اسناد مختلفه نقل شده و علاوه متن آنها نيز به يك عبارت واحده نيست لذا ما بسيارى از آنها را عليحده با ذكر كتاب نقل مىكنيم . حموينى در « فرائد السّمطين » ج 2 باب 8 با اسناد خود از سعيد بن جبير از ابن عباس از رسُول خدا حديث مفصلّى را نقل مىكند و از جمله فقرات آن اين است كه : امّا عَلىُّ بْنُ ابى طالِبٍ فَانَّه اخى وَ شَقيقى وَ صاحِبُ الْامْرِ بَعْدى وَ صاحِبُ لِوائى فِى الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ صاحِبُ حَوْضى وَ شَفاعَتى ، وَ هُوَ وَلِىُّ كُلِّ مُسْلِمٍ وَ امامُ كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ قائِدُ كُلِّ تَقىٍّ ، وَ هُوَ وَصِيِّى وَ خَليفَتى عَلى اهْلى وَ امَّتى فى حَياتى وَ بَعْدَ مَوْتى وَ مُبْغِضُهُ مُبْغِضى وَ بِوِلايَتِهِ صارَتْ امَّتى مَرْحُومَةً وَ بِعَداوَتِهِ صارَتِ الْمُخالِفَةُ لَهُ مَلْعُونَةً . حضرت رسُول اللّه مىفرمايد : و امّا على بن ابى طالب پس او برادر من است و جدا شده از ريشه و بنياد من و بعد از من صاحب امر و ولايت است و در دنيا و آخرت صاحب لواى من است و صاحب حوض من و شفاعت من است و او سرپرست و صاحب اختيار هر فرد مسلّماًن است و امام و پيشواى هر فرد مؤمن و رهبر و راهنماى هر فرد پرهيزگار ، و او وصىّ من و جانشين من است در اهل من و در امّت من در زمان
امام شناسى (فارسى) — صفحة 238 | السيد محمد حسين الطهراني