داخل شوند . و صورت خودم را از آنان پوشيده نمىدارم ، و به انواع و اقسام التذاذ از سخنانم آنها را بهرهمند و متنعّم مىنمايم ! تا اينكه گويد :
به روى آنان چهار در را مىگشايم : درى كه براى ايشان در هر چاشتگاه و در هر شامگاه هديه مىبرند ، و درى كه از آن نظر مىكنند بهر كيفيّتى كه بخواهند . » ]
و باز در وصف اهل آخرت در همين حديث مىفرمايد :
وَ لَارْفَعَنَّ الْحُجُبَ لَهَا [ كُلَّهَا - صح ] دُونِى . [ « و تحقيقاً من همهء حجابها را از آن روح در برابر خودم بر مىدارم . » ] و مىفرمايد : وَ لَا يَلِى قَبْضَ رُوحِهِ غَيْرِى . . . وَ أَقُولُ عِنْدَ قَبْضِ رُوحِهِ : مَرْحَباً وَ أَهْلًا بِقُدومِكَ عَلَىَّ [ « 1 » . « و قبض روح او را نمىكند
هامش
( 1 ) اصل اين حديث در كتاب نفيس « إرشاد القلوب فى المواعظ و الحكم » تأليف أبو محمّد حسن بن أبى الحسن محمّد ديلمى است ، كه از اعاظم علماءِ زهّاد و مشايخ در قرن هفتم بوده است . و در طبع مكتبهء بوذرجمهرى مصطفوى ( سنهء 1375 هجريّهء قمريّه ) در پايان كتاب كه به حديث معراجيّهء يا أحمد ختم مىشود ، از ص 278 تا ص 286 ؛ و در طبع مؤسّسهء اعلمى - بيروت ، در پايان ج اوّل ، از ص 199 تا ص 206 آورده شده است .
و محقّق ملّا محمّد محسن فيض كاشانى در « وافى » در أبواب المواعظ ، باب مواعظ الله سبحانه ، ج 3 ، از قطع رحلى ، طبع سنگى ، از ص 38 تا ص 42 ، با نام أبو محمّد الحسين بن أبى الحسن بن محمّد ديلمى در كتاب « إرشاد القلوب إلى الصّواب » مرسلًا از حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام ، و از غير ديلمى مسنداً از او از پدرش از جدّش أمير المؤمنين عليهم السّلام روايت كرده است كه او گفت :
رسول اكرم صلّى الله عليه و آله در شب معراج از پروردگارش سبحانه پرسيد و گفت : يَا رَبِّ ! أَىُّ الاعْمالِ أَفْضَلُ ؟ تا پايان حديث كه بسيار جالب و شيوا و مفصّل مىباشد .
و علّامهء مجلسىّ در « بحار الانوار » مجلّد روضه ( ج 17 از طبع كمپانى ، از ص 6 تا ص 9 ) آن را حكايةً از « إرشاد القلوب » ديلمى از أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است .
و آنگاه مجلسى بعد از ختم حديث فرموده است : من براى اين حديث دو طريق مسند پيدا كردهام .