الْمُقِرِّينَ بِأَنَّكَ تَرَى وَ لَا تُرَى ، وَ أَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الاعْلَى !
« حضرت لبخندى زد ، پس از آن فرمود : اى معاويه ! چقدر زشت است براى مردى كه هفتاد سال يا هشتاد سال در مُلك و حكومت خدا زندگى كند و از نعمتهاى وى بخورد ، آنگاه به خداوند آنطور كه بايد و شايد معرفت نداشته باشد !
امام صادق عليه السّلام : هر كس بگويد خداوند با چشم سر ديده مىشود كافر است
سپس حضرت عليه السّلام فرمود : اى معاويه ! تحقيقاً محمّد صلّى الله عليه و آله پروردگار تبارك و تعالى را نديده است با مشاهدهء چشمهاى ظاهرى عياناً . و ديدن بر دو قسم مىباشد : رؤيت دل و رؤيت چشم ؛ بنابراين كسى كه مراد از رؤيت را ديدار دل بداند او درست گفته و مصيب بوده است ، و كسى كه مراد از رؤيت را ديدار ديدگان بداند او به خداوند و به آيات او كفر آورده است ؛ به جهت قول رسول اكرم صلّى الله عليه و آله : كسى كه خدا را به مخلوقاتش تشبيه نمايد حقّاً كافر شده است .
و هرآينه تحقيقاً براى من حديث كرد پدرم از پدرش از حسين بن علىّ ، كه وى گفت : از أمير المؤمنين عليه السّلام پرسيدند : اى برادر رسول خدا ! آيا پروردگارت را ديدهاى ؟ !
در پاسخ گفت : و چگونه من پرستش نمايم كسى را كه نديده باشم ؟ ! وى را چشمان ظاهر به مشاهدهء عيانى نديده است ؛ و ليكن دلها با حقائق ايمانى ديدهاند .
به جهت آنكه اگر فرض شود مؤمنى پروردگارش را با مشاهدهء بصر ببيند ، از آنجا كه هر شىء كه بر آن تعلّق بصر و رؤيت جائز باشد حتماً بايد مخلوق بوده باشد ، و حتماً بايد مخلوق داراى خالق باشد ؛ بنابراين در اين صورت تو وى را حادثِ مخلوق قرار دادهاى ! و كسى كه خدا را به مخلوقاتش تشبيه نمايد ، با خدا شريكى را اتّخاذ كرده است .