دَحَا الارْضَ وَ جَعَلَهُ مَعْقِلًا لِشِيعَتِنَا ، وَ يَكُونُ لَهُمْ أَمَاناً فِى الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ !
وَ لَكِنْ تَحْضُرُونَ يَوْمَ السَّبْتِ وَ هُوَ يَوْمُ عَاشُورَاء الَّذِى فِى آخِرِهِ أُقْتَلُ ، وَ لَا يَبْقَى بَعْدِى مَطْلُوبٌ مِنْ أَهْلِى ! وَ تُسْبَى أَخَوَاتِى وَ أَهْلُ بَيْتِى ، وَ يُسَارُ بِرَأْسِى إلَى يَزِيدَ لَعَنَهُ اللَّهُ !
« و اگر من در مكان خود درنگ نمايم ، پس به چه چيز اين خلق واژگون و به روى خود بر زمين افكنده شده آزمايش شوند ؟ ! و به چه چيز از عهدهء امتحان برآيند يا بر نيايند ؟ ! و آن كس كه در حفره و قبر من در كربلا بخوابد و ساكن شود چه كس خواهد بود ؟ در حالتى كه خداوند آن خوابگاه را از روزى كه زمين را گسترانيد اختيار و انتخاب فرموده است ، و آنجا را پناهگاه شيعيان ما قرار داده است ، و براى ايشان محلّ امان است چه در دنيا و چه در آخرت !
و ليكن شما در روز شنبه كه روز عاشورا مىباشد حضور به هم رسانيد ، آن روزى كه در آخر آن روز من كشته مىشوم و پس از من ديگر احدى از اهل بيت من باقى نخواهد ماند ! و خواهران من و اهل بيت من اسير خواهند شد ، و سر مرا به سوى يزيد لعنه الله خواهند برد ! »
طائفهء جنّ گفتند : اى حبيب خدا و اى پسر حبيب خدا ! اگر اطاعت امر تو بر ما واجب نبود و مخالفت تو بر ما جائز بود ، تحقيقاً ما جميع دشمنانت را پيش از آنكه به تو دسترسى پيدا كنند به قتل مىرسانديم .
حضرت امام حسين صلوات الله عليه به ايشان گفت :
نَحْنُ وَ اللَّهِ أَقْدَرُ عَلَيْهِمْ مِنْكُمْ ، وَ لَكِنْ
« لِيَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَنْ بَيِّنَةٍ وَ يَحْيى مَنْ حَيَّ عَنْ بَيِّنَةٍ »
. « 1 »
هامش
( 1 ) « خصائص الحسين » ص 119 و 120 ؛ و اين آيه قسمتى از آيه 42 ، از سورهء 8 : الانفال مىباشد .