زبانان پرورش يافته بود و از ميان نويسندگان انجيلها ، متى ، انجيل خود را به زبان عبرى نوشته و سه نفر ديگر انجيل خود را به زبان يونانى نوشتهاند . بنابراين لفظى كه خود حضرت مسيح به آن تلفظ نموده از ميان رفته است زيرا اين بشارت فقط در انجيل يوحناست و نويسندهء آن از روز نخست كتاب خود را به زبان يونانى نوشته است .
2 . « فارقليط » لغت سريانى است كه اهل سوريه باآن سخن مىگفتند ، و در انجيلهايى كه به زبان سريانى نوشته شده اين لفظ به كار رفته است و دانشمندان اسلامى و مفسران انجيل اتفاق دارند كه اين لفظ ، معرب لفظ يونانى است كه انجيل يوحنا به آن زبان نوشته شده است ، ولى در اين كه ريشهء اصلى اين لفظ در لغت يونانى چه بوده اختلاف دارند :
محققان اسلامى متفقند كه ريشهء يونانى اين كلمه ، « پريكليطوس » به معناى محمد و احمد است ، ولى مفسران انجيل ريشهء آن را « پاركليطوس » به معناى تسلى دهنده دانستهاند . و لذا بايد روى قراينى كه درمتون آيات وجود دارد ، حقيقت مطلب را به دست آورد .
3 . هيچ بعيد نيست كه حضرت مسيح عيناً نام آن كسى را كه از آمدن او بشارت داده است به زبان جارى كرده ؛ مثلاً گفته باشد احمد ، ولى نويسندهء انجيل چهارم ، كه اين بشارت در آن وجود دارد ، روى سليقهء خود آن را به يكى از دو لفظ يونانى ترجمه كرده است در صورتى كه نبايد عَلَم و نام اشخاص ترجمه گردد ، بلكه بايد به همان حال در ترجمه بيايد .
4 . در انجيلهاى فارسى به طور عموم به جاى كلمه فارقليطا ، لفظ تسلى دهنده آمده است و بيشتر مفسران آن را به روح القدس تفسير نمودهاند و با دلايل و شواهد روشن خواهيم گفت كه هرگز نمىتوان فارقليطا را به روح القدس تفسير نمود .
احمد موعود انجيل (تفسير سوره صف) ( فارسى) — صفحة 104
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص١٠٤