نوشته و به انديشهء خود ، گفتار و كردار و فرمانهاى حضرت مسيح را در آن جا گرد آورده است و تنها به اين اكتفا نكرده ، بلكه مشاهدات ، مسموعات وحدسيات خود را با آنها آميخته و به نام انجيل انتشار داده است . بر اين اساس در حالى كه انجيل حضرت مسيح يكى بيش نبوده ، انجيلهاى مختلف و زيادى پس از او نوشته شده و نويسندهء هر يك از اناجيل ادعا كرده انجيل او ، همان انجيلى است كه مسيح براى نجات بشر آورده بود .
دائرة المعارف انگليسى « 1 » از بيست و پنج انجيل نام مىبرد كه در قرون نخستين مسيحيت ، در ميان مسيحيان رواج داشته و در زمان هر يك از مراجع روحانى مسيحى ، ازجهاتى در آنها تغييراتى به عمل آمده و بالأخص برخى از آنها تحريم شده است .
دستگاه روحانيت مسيحى ، از ميان اين اناجيل ، چهار تاى آن را به رسميت شناخته و باقىمانده را از اعتبار انداخته است . آنها عبارتند از :
1 . انجيل متى : وى يكى از شاگردان حضرت مسيح بوده ، و او كتاب خود را پيش از اناجيل ديگر انتشار داده است . البته تاريخ نگارش آن معلوم نيست : برخى برآنند كه آن را درسال 38 و به گفتهء گروهى بين سال 50 و 60 ميلادى نوشته است . « 2 »
2 . انجيل مرقس : مشهور ميان مفسران انجيل اين است كه وى حوارى نبوده و انجيل خود را به راهنمايى پطرس حوارى نوشته است و درحقيقت او تاريخ نويس حقيقى انجيل است ؛ چون حوادث را بيشتر از كلمات مسيح مىنويسد و مطالب را با عبارات آسان و تند و كوتاه و گاهى با تفصيل بيان مىكند .
هامش
( 1 ) . ج 2 ، چاپ 13 ، ص 179 - 180 .
( 2 ) . به نقل از : جيمز هاكس ، قاموس كتاب مقدس ، بيروت 1928 م .