و الّا خداشناسى به صورت يك خواست باطنى ، پيوسته با وجود او خميره شده است وگواه آن ، همان اعتقاد راسخى است كه بشر در طى ادوار زياد به خدا داشته است . « 1 »
هامش
( 1 ) . قرآن گوشهاى از خشم و غضب باد را كه در حقيقت مظهر خشم الهى است درباره قوم عاد چنين بيان مىكند :
« إِنَّا أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحاً صَرْصَرْاً فِى يَوْم نَحْسٍ مُسْتَمِرّ ، تَنزِعُ النَّاسَ كأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ مُنقَعِرٍ » ؛ يعنى ما در روز شومى ، باد شديد به سوى قوم عاد فرستاديم كه مردم را مانند ريشهء نخلهاى كنده از جاى مىكند ( قمر ( 54 ) آيه 19 ) .